Home / archiefcentraal / uit hei en dennen oorlog en vrede

uit hei en dennen oorlog en vrede

We kennen allemaal het fenomeen familie/vrienden onenigheden. Ik hoor niet tot die strijdlustigen. Waar dat aan ligt? Ik neem me zelf niet zo serieus, ben je gek, we zeggen allemaal wel eens iets doms. Maar sommige mensen beschikken over een enorm ego en daar mag niemand aankomen.

Zo’n vete kan heel lang duren, maar soms zie je elkaar toch bij een begrafenis en komt het besef van je eindigheid. In je treurnis geef je gevolg aan je gevoel en omarm je je opponent, die wenend om je schouder valt. Gelukkig, de ruzie, waarvan niemand meer precies wist waar het om ging, werd bijgelegd. Hoe kwam het toch zo ver? En dan sla ik dicht bij de onnozelheid van de jarenlange twist. Soms woonden ze in de zelfde stad en moesten ze alle zeilen bijzetten om elkaar niet te hoeven zien.

Op de verjaardag van ouders werden de kinderen die wel met elkaar door één deur konden ’s morgens uitgenodigd en de opruiende anderen ‘s middags. Gezellig. En dan wel òver elkaar praten natuurlijk, terwijl moeder probeert de boel te sussen en verdraagzaamheid predikt. Waar die verbitterde strijd over ging was vaak al vergeten, maar om vrede te stichten kwam niet in ze op. Je kunt een twist ook koesteren hè?

Als je ouders gescheiden zijn en elkaar de vreselijkste verwensingen toeroepen, ben je als kind aan de goden overgeleverd. Is de middag favorieter dan de avond, dan blijft één van de ouders lekker toch langer om de ander in moeilijkheden te brengen. Dat het kind het kind van de rekening is, is niet aan de orde. ‘s Avonds wordt dan door de ene ouder gevraagd of Breda nog geweest is en welk kado meegenomen werd. Want elkaars namen worden liever niet genoemd, zodat je ouders plotseling plaatsnamen krijgen.

Waarom voelt de ene mens zich zo snel gekwetst, beledigd en aangevallen? Ik vind het een brevet van onvermogen. Stijg eens boven je zelf uit. Spreek verontschuldigingen serieus uit en omhels de ander. Gelijk hebben is niet gelijk krijgen, trouwens wiens gelijk is gelijk?

Het mooie van een verontschuldiging in de meeste gevallen is, dat de ander zich ook verontschuldigt en dolblij is met je olijftak. Voor de echt verbitterden, die geen enkele handreiking aannemen, blijft het leven tot de dood een eenzame periode. De meeste vrienden en familie hebben ze rücksichtloos afgezworen. Waarom? Omdat zij gelijk hadden, daarom!

Antoinette

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.