Home / archiefcentraal / uit hei en dennen muziek

uit hei en dennen muziek

Je keuze voor muziek wordt vaak bepaald door je ouders, las ik in de krant. Al heel jong wende ik aan de muziek, waar vooral mijn vader zo dol op was. Jazz en dixieland. Mijn oren raakten daar mee vertrouwd. Vooral jazz muziek, het liefst met zang van Ella Fitzgerald. Veel hoorde je het niet op de toenmalige radiozenders. Je moest het dus van die onhandige grote bakelieten grammofoonplaten hebben. Mijn moeder vond het ook mooi, maar niet uren lang. En zeker geen dixieland. Daar had zij zo haar eigen benamingen voor “zenuwenmuziek”.

Zij was wat romantischer en beluisterde om 10 uur de “Arbeidsvitaminen”. Die werd samengesteld door fabrieks- en kantoorpersoneel van een aantal bedrijven. Als ik dan vrij van school was verheugden we ons al op een aantal nummers. Wij maakten een beker chocolademelk, namen de radiogids ter hand en luisterden stilletjes naar de muziek, die we samen mooi of leuk vonden. Het was de tijd van “Ach was ik maar bij moeder thuis gebleven, “Aan de muur van het oude kerkhof” en “Ik sta op wacht en denk aan jou”. Bij dergelijke muziek werd het volume teruggedraaid en daar ben ik mijn moeder ernstig dankbaar voor. Die smartlappen verfoeide ze, gemaakt door duistere lieden, die geld verdienden aan het sentiment van de mens.

Met mijn vader ging ik naar een film over jazzmuziek en ook nodigde hij mij uit voor concerten in de Doelen in Rotterdam, waar al die zwarte Amerikanen de sterren van de hemel speelden, met o.a. Oscar Peterson en Lionel Hampton. Opvallend was, dat de muzikanten wat ongeïnteresseerd keken, voor hen was het gewoon werk.

Veel later ben ik van klassieke muziek gaan houden. Nee, niet van huis uit, mijn ouders vonden dat ‘gejengel’. Ik luister graag naar symfonische muziek van Bach, Beethoven, Mozart, maar ook de liederen uit de Messiah, Kerstoratorium, Requiems etc. Mijn favoriete zangeres blijft Aafje Heynis. Daar kan ik bij huilen, ook wel eens lekker.

Als ik ‘s middags even op de bank ga liggen komt Johnny Mathis voor me zingen. Een zwarte zanger met een door conservatorium geschoolde mooie, warme fluwelen stem. Bijna niemand kent hem in Nederland. Hij zingt uitsluitend romantische covers. Ik heb al zijn cd’s.

Muziek is heel bepalend in je leven, het maakt niet uit waar je ontroerd door raakt of wat je juist opzweept. Ik bespeel helaas geen enkel instrument. Nooit interesse in getoond. Best jammer, achteraf.

Antoinette

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.