Home / archiefcentraal / duizendpoot harry dunnewind 48 overleden

duizendpoot harry dunnewind 48 overleden

Spontaan, opgewekt, eerlijk en sociaal. Het verlies van Harry Dunnewind is niet alleen een gemis voor zijn gezin, maar ook voor de Ommer samenleving. Op 23 december is de 48-jarige Ommenaar na een ziekbed van enkele maanden overleden. Harry Dunnewind was een man die met geen enkele wind meewaaide, maar dankzij zijn vrolijke, optimistische en vooral sociale karakter met iedereen overweg kon. Niemand deed ooit vergeefs een beroep op hem. Waar hij kon, stond hij klaar voor anderen.

Harry werd 48 jaar geleden geboren in Varsen, maar groeide op aan de Klaproosstraat in Ommen. Terugkijkend op zijn jeugd, beschrijft hij zichzelf als een kind van de middenmoot. Hij was niet echt ondeugend, maar haalde weleens wat uit. Kreeg geen hoge cijfers, maar ook geen onvoldoendes. Was niet de populairste jongen van de klas, maar had wel veel vrienden die hem graag mochten. En, niet onbelangrijk, hij bezat een onverwoestbaar goed humeur.

Niet lang na zijn middelbare schooltijd trouwde hij met Ineke en begon samen met haar een winkel in brood en banket in Nijverdal, maar bleef in Ommen wonen. Hij was dan ook de koning te rijk toen hij in 1993 de broodboetiek van zijn zwager aan het Varsenerplein in Ommen kon overnemen. Zijn winkel was geliefd, want als een van de eerste bakkers, begon hij te stunten met prijzen. Vele Ommenaren zullen zich nog de Dinsdag Brooddag herinneren, met drie broden voor 5 gulden. Harry was een ondernemer in hart en nieren en beleefde nergens zoveel plezier aan als aan het bedenken van leuke stunts en acties. Hij was altijd in voor iets nieuws en bouwde zijn winkel gestaag uit. In 2005 nam hij Limburgia aan de Brugstraat over en werd daar bekend als dé vlaaienman van Ommen en omstreken. Hij werkte van de vroege ochtend tot de late avond, maar zat daarna niet uitgeblust op de bank. Integendeel. Hij was meerdere periodes kerkenraadslid van de vrijgemaakte kerk en richtte in 1995 de Bazieoband op. Deze muziekvereniging voor mensen met een beperking was zijn lust en zijn leven. Hij beleefde veel plezier aan het omgaan met de muzikanten, aan het dirigeren dat hij zichzelf in de praktijk aanleerde en aan de vele optredens die ze samen deden.

2009 was het jaar waarin zijn leven radicaal veranderde. Hij kreeg een bod op zijn winkel en besloot dat na enig nadenken aan te nemen. Want hoeveel plezier hij ook had in zijn zaak, het was wel altijd keihard werken. Na een paar maanden genoten te hebben van een welverdiende rust, ging hij aan de slag bij TNT Post en probeerde daarnaast met een paar enthousiastelingen de teloorgegane kabelkrant nieuw leven in te blazen. Al snel werd Ommen Leeft een feit en naar aanleiding daarvan werd hij gevraagd om de advertentieverkoop voor de nieuw op te zetten krant Vechtdal Centraal te gaan doen. In deze functie kwam alles waarin hij goed was en alles waarin hij plezier had bij elkaar: het omgaan met mensen, het bedenken van leuke stunts en acties, het ondernemerschap. Hij bleek een groot talent op zijn vakgebied en was niet alleen geliefd bij zijn collega’s, maar ook bij de ondernemers in de regio. Hij zette zich voor de volle honderd procent in voor de krant en voor Ommen Leeft, maar bleef daarnaast tijd houden voor de Bazieoband en voor het kerkenwerk. Hij was vrijwilliger bij de Vrijwillige Thuiszorg en reisleider van de vakantiekampen van Dit Koningskind. Was bestuurslid van de HVO en de SPO en stond daarnaast ook altijd klaar voor zijn gezin of voor anderen die hem nodig hadden. Harry Dunnewind was een duizendpoot. Een man die alles aankon.

In de zomer van 2014 reisde hij met zijn vrouw en dochters naar Canada om daar de bruiloft van zijn zoon bij te wonen. Bij aankomst werd hij zo ziek, dat hij onderzocht moest worden in het ziekenhuis. Daar bleek dat hij darmkanker had met uitzaaiingen. Hij keerde terug naar Nederland en kreeg te horen dat ze niets meer voor hem konden doen. Een verpletterende boodschap, die Harry op de zo voor hem kenmerkende manier ontving: met berusting en een zeker optimisme. Hij liet zich niet uit het veld slaan en besloot in de laatste maanden van zijn leven zoveel mogelijk te genieten van de kleine dingen. Samen met zijn vrouw een wandeling maken en daarna gezellig koffiedrinken. Tuinieren en uitstapjes maken, zolang het nog gaat. Tot op zijn laatste dag bleef hij opgewekt en belangstellend naar anderen toe. Natuurlijk kende hij momenten van verdriet, maar hij bleef dapper. “Al met al kijk ik terug op een heel mooi leven”, vertelde hij kort voor zijn overlijden. “Een leven waarin ik geprobeerd heb om wat voor anderen te betekenen. En een leven waarin ik dankzij mijn vrouw en kinderen heel veel mooie en gelukkige momenten heb gekend. Ik zou willen dat het nog niet voorbij was. Maar ik ben wel heel dankbaar voor wat ik heb gehad en beleefd.”

Bij ABCombi aan de Varsenerstraat 7 in Ommen ligt een condoleanceregister. Ieder die zijn of haar medeleven aan de familie wil betonen, kan hier tijdens winkeluren gebruik van maken.

Lees ook

Lifeline van Serious Request onthaald in Ommen

OMMEN – De dj’s van 3FM zijn maandag onthaald in Ommen. Ze trekken met hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.