Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon hoofdstuk 2

van een vader en een zoon hoofdstuk 2

Hoofdstuk 2 Tante Ada

Een week later nadat Ada van Hof – Simons reageerde op mijn oproep in de regionale pers, ontmoette ik haar. Zij nodigde mij uit om op een zaterdagmiddag koffie te komen drinken. ‘Wij hebben heel wat te bespreken samen, en ik zie er naar uit om mijn neef te ontmoeten”, zei ze door de telefoon. Haar stem klonk warm en hartelijk, en ik kon haast niet wachten om tante Ada te ontmoeten. Eindelijk zou ik antwoorden krijgen op de vele vragen over mijn vader en zijn familie. Op een zonnige zaterdagmiddag reed ik naar tante Ada, die met haar man woonde in een vrijstaande woning dichtbij het bos.

Een lange rijzige vrouw met blond grijzend krulhaar en vrolijke donkere ogen ontving mij met uitgestrekte armen in haar gezellig ingerichte woonkamer. ‘Kom er in Rudo, je bent van harte welkom. Wat leuk dat ik op mijn oude dag nog een neef er bij krijg. Mijn man is naar de biljartclub, en komt later thuis. Wij hebben voorlopig het rijk alleen’, zo verwelkomde tante Ada mij. De koffie en zelfgebakken cake stonden al klaar, en ik voelde mij op een bijzondere manier thuis bij mijn ‘nieuwe’ tante.

Een grote rode kat draaide om mij heen, en nestelde zich vervolgens op mijn schoot. ‘Felix vindt je echt aardig’, merkte tante Ada op. Voor mijn bezoek onderhielden tante Ada en ik intensief email en telefonisch contact. Tante Ada mailde mij foto’s van mijn vader in zijn jonge jaren, en ik werd opnieuw getroffen door de sterke uiterlijke gelijkenis tussen hem en mij. Ook zag ik recente foto’s van mijn vader, die mij een goedlachse man met grijzend krulhaar en vrolijke donkere ogen toonden. Hij was eigenlijk nauwelijks veranderd.

‘Jouw vader was en is altijd even opgewekt, en altijd in voor een geintje. Hij zal het geweldig vinden om te weten dat hij een zoon heeft, maar de schok zal ook groot zijn. Daarom is het beter om hem vooraf goed voor te bereiden op een ontmoeting met jou’, mailde tante Ada mij. Zij vertelde mij dat mijn vader tientallen jaren in een woonvorm voor mensen met een verstandelijke beperking woonde, en nog steeds met veel plezier werkte bij de sociale werkvoorziening. ‘En sinds tien jaar heeft hij ook een aardige vriendin, met wie hij veel optrekt. Dat gaat prima zo, en ze hebben het heel gezellig met elkaar’.

Op het bericht dat mijn moeder was overleden, reageerde tante Ada geschokt. ‘Wat vind ik dit erg om te horen. Ik herinner mij jouw moeder Jetty nog goed. Zij was een heel lief meisje, en stapelgek op jouw vader, maar ineens was zij verdwenen en niemand wist waar zij was gebleven. Je vader was er helemaal kapot van, en heeft haar weken en maanden lopen ‘zoeken’.’

Tijdens de koffie vertelde tante Ada mij nog veel meer over mijn vader, en zijn relatie met mijn moeder. ‘Rudo, wat lijk je toch veel op mijn broer Sjoerd. Hij is jouw vader, dat kan niet anders, want je lijkt sprekend op hem. Daar hebben wij geen DNA test voor nodig. En geloof mij, jouw vader en moeder waren stapelgek op elkaar en meenden het serieus. Ze kende elkaar van de werkplaats, en ze wilden trouwen. Onze ouders hadden geen bezwaren. ‘Wij zijn juist blij dat onze Sjoerd zo’n lief meisje heeft gevonden, en wij houden wel een oogje in het zeil. Dat komt wel goed hoor’, zei mijn vader heel optimistisch. Jouw moeder was een heel lief meisje met een hele zachte inborst. Tja, ze was wel erg goedgelovig, en je kon haar werkelijk van alles wijs maken. Sjoerd was en is daarin toch wat meer bij de pinken’, zo vertelde tante Ada mij.

Vanaf het eerste moment voelde ik mij thuis en vertrouwd bij deze hartelijke vrouw. ‘Wij hebben jouw vader nog niet ingelicht, want ik wilde eerst de ontmoeting met jou afwachten. Zijn persoonlijk begeleidster op de woongroep weet inmiddels af van jouw bestaan, en morgen heb ik overleg met haar over een ontmoeting met jou en je vader. En dan neem ik contact met je op voor een afspraak om jouw vader te ontmoeten.’ Tegen de avond reed ik naar huis, mijn hoofd was vol van allerlei gedachten en gevoelens. Ik had mijn familie gevonden, en zij mij, en ik was enorm benieuwd naar de ontmoeting met mijn vader.

Word vervolgd…

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.