Home / archiefcentraal / uit hei en dennen geheugenverlies

uit hei en dennen geheugenverlies

Vanmorgen reed ik naar het Vlierhuis in het kader van mijn vrijwilligerswerk. Het betrof mijn alleraardigste charmante mevrouw X. Wij kennen elkaar al lang, omdat wij vroeger bij elkaar in de buurt woonden. Mevrouw is bijna 90 jaar en helaas erg dementerend, waardoor ze ook zeer slecht uit haar woorden komt. Vanochtend begeleidde ik haar naar de Brug, waar de mensen met flinke geheugenproblemen worden bezig gehouden met spelletjes, schilderen, zingen, wandelen, voorlezen etc. Of mevrouw zin had in een dagje de Brug? Absoluut niet. Ooit was ze daar overhaast en totaal overstuur vandaan gekomen. Toch zou die ene dag in de week heel goed voor haar zijn. Ze verveelt zich vaak en wordt dan opstandig.

Enthousiast begroette ik haar vanmorgen en nodigde haar uit met mij mee te gaan. Zij voelde onheil. Toch niet naar “die rare mensen”? Welnee, we gingen samen ergens koffie drinken en leuke dingen doen. Bij de Brug aangekomen riep ze “Dit ken ik en hier ga ik dus niet naar toe”. Okee, om MIJ daar te begeleiden durfde ze wel. Met enthousiasme werden we begroet. “Wat fijn dat u er bent, we gaan lekker koffiedrinken met een plak koek en straks komen er nog twee dames die u zeker kent”. Vriendin bekeek de kamer met de nodige argwaan. Mijn begeleiding gaf haar enige zekerheid. Of ik er bij bleef, vroeg ze. Ik stelde haar gerust. De kamer in de Brug is heel uitnodigend en gezellig. Wat een enthousiasme bij de begeleiding. Voor ieder is een persoonlijk woord, je bent waardevol en enorm welkom.

Ik betrok mijn vriendin bij alle gesprekken over en weer. Heel langzaam ontspande ze zich en voelde zich veilig. Toen na een tijdje twee voor haar zeer bekende dames binnen kwamen, kwam ze aarzelend omhoog. Nee, ze kende ze niet bij naam, maar wel van gezicht. Er kwamen tranen van ontroering en blijdschap bij de innige omhelzing. Om de feestvreugde te verhogen werd er nog een koekje geserveerd. De sfeer was zo knus en gezellig, ook al door kleurige herfst versieringen op de schoorsteenmantel.

Het contact met mensen die in een wat schemerig brein leven, maakt veel in mij los. Automatisch ga ik enthousiast in gesprek met iedereen en betrek mevrouw er bij. Ik denk dat ik tijd ga vrijmaken om daar een halve dag mee te doen. Vrijdag inclusief middageten met mevrouw, geeft haar, mij en de anderen vast veel plezier.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.