Home / archiefcentraal / spijkerschrift dag mijn vriend

spijkerschrift dag mijn vriend

Zijn enthousiasme, zijn onvoorwaardelijke liefde, mijn therapeut op vier pootjes. Ik liep met hem het Pieterpad, samen renden we door het bos en fietsten we ons rondje. Het is weg en komt nooit meer terug.

Is het slechts toeval, dat Tommy in ons leven mocht verschijnen? Ik denk het van niet. Hij heeft ons uitgekozen. Een zwerfhond uit Brazilië had zijn thuis bij ons gevonden. Hoe zijn leven ook ten einde is gekomen, dat maakt niets meer uit. Wat als, wat als, had ik maar… Het doet er niet meer toe. Voor een buitenstaander was het slechts een hond. Voor velen een bijzonder dier. Voor mij de meest dierbare vriend. Ik voel me intens verdrietig.

’s Morgens rustig opstaan, niet direct aan zijn kop zeuren. Hekel hebben aan het woord ‘douchen’ – de actie had inmiddels een andere naam gekregen. De vele wandelingen en het genieten van zijn nieuwsgierigheid, zijn loopje, de flapperende oortjes en zijn lekkere kontje. Hij was het middelpunt van ons gezin. Letterlijk en figuurlijk, zijn plekje was altijd onder de tafel in de kamer.

Of aan tafel op een stoel na het eten. Onze Tom werd schandelijk verwend, maar dat ging gewoon, hij gaf zoveel. Het was makkelijk om hem tevreden te krijgen. Wandelen was zijn grootste beloning met als toppunt met de auto naar het losloopgebied in het bos. Sidderend geluid vanaf de achterbank.

En nu rest slechts een lege mand en haren op de achterbank. Mijn hondje, onze hond is dood. (29-10-2007 – 19-09-2014).

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.