Home / archiefcentraal / alsnog eigen laan voor baron in beerze

alsnog eigen laan voor baron in beerze

Midden in het Beerzerbos is vorige week een bijzondere laan geopend. De Roelllaan, vernoemd naar Baron Röell. De laan is een initiatief van Plaatselijk. Belang Beerze. Op de verjaardag van baron Jhr. Röell, 8 juli, werd de laan officieel geopend in het bijzijn van mevrouw Röell, Hillie Schoemaker en wethouder Klaas Smit.

“Hillie Schoemaker- Boerman, een oud inwoonster van Beerze, belde mij met de vraag of het niet goed zou zijn om aan een weg of pad de naam van meneer Röell te verbinden. ‘Omdat ‘Meneer’ (zoals hij in Beerze altijd werd genoemd), zo veel goeds gedaan heeft in Beerze en Beezerveld. Plaatselijk Belang Beerze heeft daar vervolgens samen met de gemeente Ommen, en met goedkeuring van Landschap Overijssel, voor gezorgd. Wij hebben de keus toen aan mevrouw Röell overgelaten. Zij vond het goed, want voor meneer betekende Het Landgoed en Beerze alles”, vertelt Gerrit Braakman van Plaatselijk Belang Beerze.

Roëll

Huis Beerze werd in 1924/1925 gebouwd door Baron Bentinck, die het Landgoed waar ook Junne toen onder viel gekocht. “Ik kan mij de Baron nog wel goed herinneren in zijn grote auto. Mijn oma en mijn ouders hadden ontzag voor hem. Wij woonden in een boerderijtje van hem en wij moesten pacht betalen. Honderd gulden en een pont roomboter per jaar. Dat was toen in de vijftigerjaren veel geld. Hij had een hekel aan bomen opsnoeien, daarom mochten wij als kinderen van ons oma geen takje van een boom afzagen. Maar hadden wij in Beerze wat nodig, dan werd opzichter Molelendijk aangehouden en het kwam voor elkaar.”

Braakman vervolgt: “In Het kasteel, zo werd het in de volksmond genoemd, kwamen wij niet of het moest hoog nodig zijn. Wat ik mij nog goed herinneren kan is dat mevrouw Bentinck overleed in 1959 en op 15 oktober 1961 overleed Baron Bentinck. En dan komt direct de vraag ‘wie zal de nieuwe Baron worden?’. Wat later hoorden we ‘iene Röell zien vrouw eff alles arft’. Ja en dan weet je nog niet alles. Molendijk kwam wel even koffie drinken, maar daar werd je ook niet alles van gewaar. Ik herinner mij nog goed, dat moet in voorjaar 1962 geweest zijn, dat onze buurman Dirk Jan Nijboer tegen mijn vader zei: ‘ik heb de nieuwe Baron ook gesproken. Ik was aan het wandelen in het bos en toen kwam een man fluitend op mij af en zei dat hij Röell was en dat zijn vrouw de erfgenaam was van het huis en het Landgoed en dat ze samen er wat van wilden maken. Nijboer moest vertellen wat hij voor de kost deed en waar hij woonde. Meneer Röell zei: ‘wij gaan verbouwen en als het klaar is mogen jullie uit Beerze komen kijken hoe het geworden is’. Fluitend liep hij vervolgens verder. ‘Maar’, zei Nijboer tegen mijn vader, ‘het lik mie wel een goeie kerel. Hij leup op grote leersen en had niet zo’n mooie broek an’.

Zo leerde de familie Braakman ‘Meneer’ later ook kennen. Een man die altijd zichzelf was. En wat heeft hij er wat afgewerkt bij de verschillende verbouwingen en bij bijvoorbeeld de storm in 1975. Hij hield wel van snoeien, van ruimte maken ruimte maken. Want het huis was nadien goed te zien.”

Beerze

Meneer was goed voor Beerze en voor degenen die voor hem werkten. “Je kon er alles van krijgen wat je maar nodig had. En als wij een wagen aan het versieren waren voor de optocht voor het Oranje Feest, dan kwam de voorzitter van Plaatselijk Belang bij ons met de mededeling ‘maak hem maar extra mooi, want ik moest bij meneer komen en die heeft mij een bedrag meegeven om de wagen nog mooier te maken’. Maar ook Meneer Röell kreeg tegenslagen. Zijn vrouw werd ziek en overleed in 1984. Toen zat meneer alleen in het grote huis en hij had verdriet. Ook Beerze had verdriet. Men leefde met hem mee. En zijn fluitje hoorde je niet meer op het landgoed. In 1986 is hij opnieuw getrouwd en zijn fluitje was gelukkig weer te horen. Nadien werd hij zelf ziek en kwam hij in een rolstoel en schootmobiel terecht. Maar de moed gaf hij niet op.”

Braakman: “De familie Rëell stond in vreugde en verdriet altijd naast je. Ook Beerzerveld mogen wij niet vergeten te noemen. Wij mochten als Beerzernaren delen in hun vreugde en verdriet. En meneer probeerde elk leed waar nodig was zo veel mogelijk te verzachten.”

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.