Home / archiefcentraal / politiek van hier pb arrien geen nieuws

politiek van hier pb arrien geen nieuws

Voor toeristen en andere zonaanbidders was het de afgelopen zomer een heerlijke periode. Onder de eikenbomen van de brink was het lekker om even uit te puffen en bij te komen van het onwennige fietszadel. Veel vakantiegangers, maar ook mensen uit de directe omgeving die een stukje fietsen, vinden dit een ideaal plekje om uit te rusten. Heerlijk even zitten aan een picknicktafel, een appeltje eten of wat drinken uit een meegenomen flesje. Ondertussen kon je dan ook nog op je gemak alle buurtbewoners en de oude boerderijen /huizen bekijken.

De bankzitters zie je dan denken bij zich zelf, terwijl ze nog iets gemakkelijker onderuitzakken: “blij dat ik vakantie heb en niet zo druk hoef te wezen”. De buurtbewoners in de weer op het land of de tuin: ik ben blij dat ik niet zoveel hoef te betalen om hier te zijn!” Dus iedereen blij.

Zaten de mensen heel vroeger ook zo aan de brink? Natuurlijk niet aan zo’n moderne picknicktafel in de korte broek,maar kwamen ze hier toen ook al bij elkaar? Waren deze wegen er ook al?

In het markeboek van Arriën, wat begint in het jaar 1549, komt de brink een aantal keren ter sprake. Het is de plaats waar de buren regelmatig verwacht werden. Tegen de avond werden dan de lopende zaken van de marke Arriën besproken. De brink was ook de plaats waar de jaarlijkse holting, de vergaderingen van de erfgenamen /eigenaren plaats vond, want op de meeste boerderijen zaten pachters of meijers. Op deze jaarlijkse vergaderingen werden door de erfgenamen de belangrijkste besluiten genomen wat de pachters moesten en vooral niet moesten doen. Na zo’n zware vergaderdag was er ook ruimte voor een verzetje, dan werd er flink ingenomen. De erfgenamen dronken wijn en de boeren mochten een ton bier leegdrinken. De boeren moesten het bier wel zelf betalen en ook de wijn.

Een van de besluiten die men toen nam was het planten van eikenboompjes op de brink. Het voornemen was om in totaal 5 tot 600 boompjes te planten. Voor zo’n groot aantal bomen heb je flink wat ruimte nodig. Het gebied wat men toen tot de brink rekende was dus aanzienlijk groter dan wat het nu is, maar er staan nog steeds eikenbomen. En één kastanje boom.

Van de vijf wegen die nu op brink uitkomen bestonden de meeste al eeuwen lang. Behalve dan het stukje Coevoderweg vanaf Ommen tot Arriën, ook wel N34 genoemd, dit is aangelegd in 1953.

Wat de oudste doorgaande weg van Ommen naar Hardenberg betreft, dit was voor de boeren van Arriën geen doorgaande weg. Aan de westkant was dit de ontsluiting naar Ommen. De ander kant was dit de aansluiting op de Hessenweg naar Hardenberg.

Het werd pas echt een doorgaande weg toen er door koning Willem II in 1841 vergunning werd verleend tot verharding. Het staat op 22 maart van dat jaar zo in de krant. Tot opmaken en verbeteren, met ijzererts, steenpuin en grind, van den weg van Ommen naar Hardenberg, zich ter lengte van ongeveer 15.000 ellen uitstrekkende, van de straat te Ommen, over de bestaande zandweg, door Arrien, langs de herberg de Wolf, door Heemse, tot aan de Vechtbrug der stad Hardenberg.

Door de eeuwen is er dus weinig verandert, vroeger had je de brede Hessenweg van Ommen naar Hardenberg maar je kon ook via het zandpad van Ommen langs Arriën en zo via Hessenweg in Hardenberg komen. Bijna net als vroeger: de snelle route is nu de brede N36, richting oost, of je neemt de mooie toeristische weg langs de brink van Arriën. Pas wel op, vroeger had je struikrovers die je van je geld afhielpen tegenwoordig zijn het de agenten die streng controleren op snelheid langs de toeristische route!

Luuk Vogelzang

PB Arrien

Lees ook

VVD wil einde aan overlast op Vechtdallijn

OMMEN – Intimidatie, spugen, geweld en ander ongewenst gedrag. Al jaren is het schering en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.