Home / archiefcentraal / uit het gemeentehuis aandacht doet spreken

uit het gemeentehuis aandacht doet spreken

21 april. Het is alweer tien jaar geleden dat Gerrit-Jan van Tongeren uit Ommen slachtoffer was van zinloos geweld. Zo maar in coma geslagen, omdat hij op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats was. Vorig weekend was ik aanwezig bij de bijeenkomst ‘Aandacht doet spreken’. Een bijeenkomst die is bedoeld voor lotgenoten van zinloos geweld. Het is een initiatief van Arie en Aly van Tongeren. Aandacht doet spreken en met lotgenoten onder elkaar is dit een kans om het verdriet een plek te geven.

Op de bijeenkomst is gelegenheid om vragen te stellen aan politiek, justitie, politie en slachtofferhulp. Daarbij is veel emotie. Men heeft een geliefde verloren, en nu blijkt ook nog eens dat in een aantal gevallen de dader niet veroordeeld, of nog erger, niet gevonden is. De aanwezige Officier van Justitie heeft de moeilijke taak om uit te leggen dat een veroordeling ook lastig wordt omdat er soms geen of te weinig bewijs tegen de vermoedelijke dader is.

Na afloop vertelde een ouder dat het soms leek dat niet de dader, maar justitie in de beklaagdenbank stond. Zo voelde ik het niet. Aandacht doet spreken. Laten we blij zijn dat de nabestaanden spreken, en dat we hen ruimte en respect geven. Als zij zwijgen komen er geen antwoorden. En dan heeft zinloos geweld pas echt het laatste woord.

Mijn gedachten gaan terug naar 11 april. Het Wilhelmus klinkt bij het nieuwe oorlogsmonument van Mariënberg/Beerzerveld. De gemeenschap was hiervan beroofd. Een respectloze, zinloze daad. Plaatselijk Belang en het 4 mei comité hebben zich niet het zwijgen laten opleggen. In een jaar tijd staat er een hernieuwd monument. Het wordt onthuld op de dag van de bevrijding. Het beeld is een treurende moeder met kind, treurend om het verlies van man en vader. Aandacht doet spreken, ook hier.

De Tweede Wereldoorlog is al weer bijna 70 jaar geleden, maar de verhalen zijn nog levend. Ik spreek met Geert Muskee. Ik kreeg een boekje van hem “Herinneringen aan de oorlogsjaren 1940-1945”. Geert geeft een goed tijdsbeeld van 1940. “Drommen zware bommenwerpers vlogen over… Zelf heb ik een week pijn in de maag gehad van angst, toen ik de eerste Duitse soldaten zag”.

Oorlog is geen romantisch verhaal. Geert vertelt over de grote tekorten aan bijvoorbeeld voedsel. Het verzet groeit. Het begint met knokpartijen tegen Hitleraanhangers. Geert wist zich te onttrekken aan werken in Duitsland, en moet onderduiken. Zo komt hij uiteindelijk terecht bij Anton Leeuw in Beerzerveld om te werken op het platteland. Het verzet wordt actiever. Geert is betrokken bij het hinderen van Duitse konvooien. Zo blazen ze een stuk spoor op. Aan het einde van de oorlog neemt de verzetsgroep Duitsers gevangen, die verwachtten doodgeschoten te worden. Dat gebeurt dus niet. Inmiddels komen de Canadezen en de Polen dichterbij. Geert schopt de mitrailleur in de sloot. ‘Jou heb ik niet meer nodig. Voor mij is de oorlog voorbij’.

Geert krijgt weer contact met zijn eerste liefde en trouwt met zijn Jannie. In 1987 houden ze een barbecue met de oude verzetsgroep. Ruim 25 jaar later, zitten drie leden van de verzetsgroep dankbaar bij het nieuwe beeld. Geert laat het spreken aan anderen over. Aandacht doet spreken. Geert, inmiddels 92 jaar, glimlacht. Een paar dagen later overlijdt hij in zijn slaap.

4 mei staan we stil, uit respect. En we geven aandacht aan mensen als Geert, die in het geweer kwamen tegen het Duitse geweld.

Ko Scheele, k.scheele@ommen.nl

Lees ook

VVD wil einde aan overlast op Vechtdallijn

OMMEN – Intimidatie, spugen, geweld en ander ongewenst gedrag. Al jaren is het schering en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.