Home / archiefcentraal / spijkerschrift lentekind

spijkerschrift lentekind

Kinderen zijn voor mij te vergelijken als een lentebloem in de knop. Zo teer en kwetsbaar bij de geboorte, opbloeiend tot een volwassen bloem. Het kind, de knop, laat zich zien als die zich door de jaren heen langzaam ontvouwt. Het karakter en de aangeboren talenten vertalen zich in de tere blaadjes. Kleurend naar eenvoud ontstaat een prachtig kakofonie van intense diversiteit in gedrag en denkwerelden. Tezamen met de rest van het gezin bindt het zich tot een prachtig boeket.

De natuur is zodoende een prachtig medium. Het laat zich lezen als een groei- en bloeiboek. Helaas vertelt zo’n boek niet alles, je moet tussen de regels kunnen lezen. Want wat als een van de bloemen zijn kopje laat hangen en je ontdekt dat het geven van water en een beetje pokon, als in liefde en vele gesprekken, niet langer voldoende is. Het kind ongelukkig is en zich niet begrepen voelt door zijn omgeving? De stap naar een specialistisch bloemencentrum wordt geadviseerd. De uitslag die volgt.

Alle dagen druk in het hoofd, geen grip krijgen op je zelf en de mensen om je heen. Als je in tijden van stress het uitdrukken van je gevoel alleen maar lukt door het van je af te schreeuwen. Of mensen onbedoeld laat kwetsen en jij hun. Het filter die je helpt om alles van een afstandje te bekijken hapert. De wereld zien vanuit een halflege vaas die makkelijk overvol raakt en je daardoor het zicht en de regie verliest op de dagelijkse gang van zaken. De dingen die je doet je veel moeite kosten, wat daardoor vaak negatief uitpakt en tot overmaat van ramp het op school ook nog eens misgaat in cijfers en in omgang met anderen. Je doet zo hard je best om het goed te willen doen, maar je bent simpelweg niet bij machte.

Mijn kind heeft ADD. Het is niet eenvoudig dit begrijpen. Je kunt immers niet in een andermans hoofd kijken. Het treft niet alleen het gezin, maar vooral mijn mooie bloem, want die heeft het er verrekte moeilijk mee. Ondanks dit gegeven ondergaat het de vele onderzoeken en probeert mijn kind zich staande te houden in zijn chaotische wereld. Met een stapje naar voren, dan weer twee stapjes terug. Mijn lieve lentekind, je kunt niet meer doen dan je best. Gelukkig zie ik ook je positieve kanten en je lieve karakter. Je komt er wel, je staat niet alleen, al heb je nog een lange weg te gaan….

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.