Home / archiefcentraal / boswachter bezuinigen niet per se negatief

boswachter bezuinigen niet per se negatief

“Staatsbosbeheer heeft verschillende taken”, legt Arkes uit. “We moeten onze contracten nakomen en natuurdoelen halen. En bij ons natuurbeheer spelen mensen altijd een rol, zij moeten de natuur kunnen meebeleven. Al onze terreinen zijn opengesteld; in ieder geval op de wegen en paden. Staatsbosbeheer wil de infrastructuur betaalbaar houden; de ruiterpaden, wandelpaden, vuilnisbakken en verharde wegen. Natuur op zich kost niet zoveel, totdat je de mens gaat toelaten. Hangen er dode takken boven een pad, dan kunnen die op iemands hoofd vallen. Dus dat moet bijgehouden worden, wij moeten garant staan voor de veiligheid.”

Arkes vervolgt: “Staatsbosbeheer wil de mens in de gebieden houden. Het wordt lastig om hetzelfde te kunnen bieden. Maar wij willen de maatschappij dienen, en de politieke keuzes die gemaakt worden, worden ook door de maatschappij gemaakt.” Wel huivert Arkes dat hij de doelstellingen niet kan blijven waarmaken door de bezuinigingen. Daarom heeft Staatsbosbeheer al veranderingen in gang gezet. Zo probeert ze het onderhoud van de fietspaden door de gemeente uit te laten voeren. Ook kan niet alles meer gerepareerd worden. “Als een bankje niet meer veilig is, halen we het weg. Of er moet iemand opstaan die een bijdrage wil leveren. Je ziet nu bijvoorbeeld veel herinneringsbankjes, dat vinden wij ook mooi.”

Toch is dit niet genoeg. “We moeten op een zakelijkere manier naar ons werk kijken. We waren al bezig met houtteelt en de verhuur van oude boswachterswoningen. Nu moeten wij ook nieuwe dingen verzinnen; er zijn best wel plekken voor windenergie. En houtsnippers zijn bruikbaar voor bio-vergisting. En denk aan evenementen. Het Malieveld is van Staatsbosbeheer, Lowlands wordt op ons gebied gehouden, en wat te denken van Oerol? Terschelling is bijna 100 procent van Staatsbosbeheer, maar er wordt maar 75 euro betaald voor de vergunning. We moeten nu meeliften op die evenementen. Als we van elke bezoeker een euro zouden krijgen, kunnen we daar in andere gebieden weer heel veel mee doen.”

De bezuinigingen hebben wel tot gevolg dat er concessies gedaan moeten worden. “Bijvoorbeeld over het toelaten van grotere groepen. Wat voor kwaad doet dat, en kunnen we daar overheen komen? Of bij het Bostheater: hoeveel kwaad kan een popband doen voor de omgeving? We zijn voortdurend bezig met een zoektocht om de balans te houden.”

Arkes ziet de bezuinigingen als het moment om na te denken over de toekomst. “Je hebt hier de Vechtdalanjer, weidevogels en de zeldzame plant bergnachtorchis. Als we dat willen overdragen, moeten we een stapje meer zetten. Hebben we dat ervoor over, of zeggen we: als je dat allemaal wil zien, moet je maar naar Afrika gaan. Als ik met een groep kinderen in een weide loop, zeg ik: ‘Ik mis hem’. De kinderen weten niet wat ik bedoel. Toen ik hun leeftijd had, kwetterde de veldleeuwerik boven mijn hoofd, nu is het doodstil. Maar hoe ga je iets missen wat je nooit gehad hebt?”

Arkes benadrukt nog eens dat hij de bezuinigingen niet per definitie negatief vindt. “Er moet toch ergens geld vandaan komen, anders moet bijvoorbeeld de zorg meer inleveren.” Arkes denkt niet dat het veel uitmaakt dat de natuurwet van Bleker in de ijskast is gezet. “De maatschappij heeft een nieuwe weg ingeslagen, dat wordt nooit teruggedraaid. De crisis zal bezworen moeten worden, en Staatsbosbeheer zal daar zeker aan bijdragen.”

Volg Nico Arkes op Twitter via @vechtdalranger

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.