Home / archiefcentraal / spijkerschrift gepoetst imago

spijkerschrift gepoetst imago

Een bezoekje aan de tandarts is iedere keer weer spannend. Het gaat er bij ons niet zozeer om of er gaatjes te bespeuren zijn. Maar er is een soort van onderlinge competitie ontstaan over wat de tandarts vindt van de poetsresultaten van de kinderen. Al enige tijd stond Juniorzus op nummer één. Met Seniorzus op nummer twee. En dat gaf toch wel wat jaloezie. Zoonlief had bij het laatste bezoek geen fijne herinnering toen met een paars tabletje de locaties zichtbaar werden die niet waren geraakt door de tandenborstel. En dat ter plekke nog eens fijntjes over mocht doen. Dat is niet goed voor ieders imago.

Dus bij de afspraak van deze week worden de tandenborstels driftig ter hand genomen. Bij zoonlief duurt het even voordat hij klaar is. Maar dan loopt hij met een stralende glimlach de trap af. “Wat heb jij nu gedaan?” vraag ik hem, zodra ik zijn framboos gekleurde lippen zie. “Nou, het zit zo, ik denk dat ik hem maar een koekje van eigen deeg geef. Door die pilletjes vóór het poetsen te gebruiken, zie ik waar ik extra mijn best moet doen. Dan kan hij daar in ieder geval niet meer over vallen.” Vol trots bekijkt hij nogmaals zijn resultaat in de spiegel.

Onze tandspecialist hanteert duidelijke regels. Dat betekent een hand geven bij binnenkomst en stilte in zijn praktijk. Vragen stellen mag, alleen als jij aan de beurt bent. Gespannen gaan mijn spruiten in de stoelen zitten en de eerste mag plaatsnemen in de behandelstoel. Ditmaal is dat Zoonlief, die bij voorbaat al een beetje moet gniffelen. “Zo, hoe gaat het met jou vandaag en heb je ook klachten?” vraagt de man en hij buigt zich voorover, klaar om op inspectie te gaan. “Goed, en geen klachten,” meldt mijn zoon en laat daarbij zijn roze getinte tanden zien.

Alles valt even stil boven de stoel. Het gebeurt niet alle dagen dat een tandarts met de mond vol tanden zit. En dan herinnert de man het voorvalletje van de vorige keer. Hij is nu zichtbaar geamuseerd. Vervolgens complimenteert hij lachend mijn zoon met zijn schone gebit. Ik zie hem groeien in de stoel. Een klein minpuntje laat hij voor wat het is, want daar zijn zelfs volwassenen niet goed in, beweert hij. Juniorzus verdwijnt hiermee van haar eerste plek en moet de tweede delen met haar zus. Door met plezier zijn tanden te laten zien is zijn imago weer hersteld. De halfjaarlijkse controle is nog nooit zo leuk geweest.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.