Home / archiefcentraal / open ateliers vechtdal is een groot atelier

open ateliers vechtdal is een groot atelier

Het laatste weekend van de open atelierroute is op 25 en 26 augustus. De route leidt langs mooie en bijzondere plekken in het Vechtdal, en verbindt de 25 deelnemende ateliers. In totaal is de route ruim 150 kilometer lang. De route ontstond in 1998 vanuit Kunsthuis Vechtdal in Hardenberg. Fred du Gardijn vertelt: “Het leuke is dat je de kunstenaar kunt ontmoeten, en dat je ook de plek kunt zien waar de kunst ontstaat. Dan krijg je gevoel bij hoe iemand werkt; waar het vandaan komt.”

De route is te vinden op de website www.vechtdalkunst.nl, waar ook een overzichtskaart staat en een flyer kan worden aangevraagd. “Maar mensen mogen natuurlijk ook zelf een weg kiezen. Rijd je onze route, dan kom je door een mooie omgeving, waar de geschiedenis van het Vechtdal duidelijk wordt. Als je op een grillig weggetje rijdt, kan het zijn dat het is ontstaan door een oude zandrug. Je ziet die sporen in het landschap. Door de natuur is het Vechtdal gevormd, de mens is er later mee aan de slag gegaan. Dus de omgeving is ook deels een kunstwerk. Eigenlijk is het Vechtdal een groot atelier.”

Atelier ZwARTe Grond in een oud laboratorium

Drie kunstenaars die met elkaar de verankering in de regio delen zijn fotografe Corine Aalvanger en beeldend kunstenaars Frank Meijerink en Eric Schutte. Zij delen ook hun atelierruimte: op de locatie van de oude zoutwinning bij de Besthmenermolen. “De naam lijkt heel donker, maar uit zwarte grond groeien de mooiste dingen”, legt Corine (33) uit.

Het atelier is een doolhof van aan elkaar geschakelde ruimtes. “We denken dat dit vroeger een laboratorium was, er zitten bijvoorbeeld ook douches in”, aldus Corine. Nu herbergt het Corines donkere kamer en fotostudio. Bijna al haar werk maakt ze analoog. “Ik heb negen foto’s per rolletje. Dus moet ik heel goed kijken, en dan iets verschuiven naar links, naar rechts of naar voren of achteren.” Onderwerpen die veel terugkomen zijn het boerenleven en de verandering van het agrarisch landschap. “Ik heb bijvoorbeeld series gemaakt met boeren die moeten stoppen met hun bedrijf, omdat er geen opvolging is; en met vrijgezelle mannen die nog thuis wonen. Ik wil de mensen die zelf niet zo op de voorgrond treden, naar voren halen.”

Gaan we een ruimte verder, dan komen we in het atelier van Eric Schutte (43). Tegen de wanden staan veel landschappen, alhoewel die meer oefening voor hem zijn. “Het is een training om grip op de werkelijkheid te krijgen.” Ook laat hij een kraai zien: gemaakt van omgesmolten landbouwplastic, en geïnspireerd op de dode kraaien die op boerderijen worden gebruikt als vogelverschrikker.

Mierenhoop

“Belangrijk in mijn werk is de relatie tussen de mens en de wereld. Mijn visie is dat de mens een biotoop heeft geschapen, vergelijkbaar met een mierenhoop. Wij zijn ook maar onderdeel van een groter geheel, van een kringloop. Daarom maak ik vaak gebruik van afval.” Zo maakte hij een portret met een gasbrander op sloophout. Een ander voorbeeld is het project met zinken dakgoten. “Zink oxideert wit, zo heb ik een mens laten verschijnen. Ik wil daarmee zeggen: je bent niet meer dan oxidatie.” Met zijn materialen denkt Eric buiten kaders, vindt hij. Maar het heeft wel altijd een relatie met de oude schilderkunst: “Het portret op sloophout is eigenlijk gemaakt met houtskool, en zinkwit is een oeroud kunstenaarspigment.” Eric maakte ook het kalf op de nieuwe brink in Arriën.

De ruimte van Frank Meijerink (32) lijkt op dit moment meer op een productielokaal van een timmerman, omdat hij een tentoonstelling voor een andere kunstenaar voorbereidt. Zijn eigen werk, een combinatie van beeld en materialen, ligt opgeslagen in twee kisten. Kenmerkend is het precieze schilderen, wat net tekenen lijkt, en de donkere uitstraling. “Ik kreeg de reactie dat ik een heel pessimistische blik op de wereld heb.” Belangrijk voor Frank is de Tweede Wereldoorlog. “Mijn hoofdthema is geschiedenis; de keuzes die mensen maken en de gevolgen van die keuzes. Wij zitten met het atelier vlakbij kamp Erika, dat is een fascinatie voor mij.”

Het adres van Atelier ZwARTe Grond is Hammerweg 59b in Ommen.

www.corineaalvanger.com

www.meneermeijerink.nl

www.ericschutte.nl

Hannah van Schelven wil de samenleving mooier maken

Aan de bosrand, net buiten Dalfsen, staat het atelier van Hannah van Schelven (61). Het is een ruimte met overal ramen, die uitzicht bieden over een weiland. “Ik heb rust nodig om op ideeën te komen.”

In het atelier hangen kleurrijke schilderijen, en staan keramieken objecten. Inspiratie haalt ze uit Afrika. “Ik heb drieënhalf jaar in Mozambique gewoond en als ik daaraan terugdenk, denk ik aan de rode kleur van de aarde. Sowieso zijn de kleuren daar veel warmer en feller.” Terugkerende thema’s zijn vrijheid, vreugde, plezier en kwetsbaarheid. “Vogels zijn hiervoor een metafoor, de mogelijkheid tot vliegen. Ik heb de wens de samenleving een stukje mooier te maken.”

Blij is ze met het beeld Zoektocht. “Ik wilde leren hoe ik in delen een beeld kan bouwen; dat heb ik eerst in het klein geprobeerd. Het is dus soms ook een leerproces.” Een ander project waar ze trots op is, is de serie van zes reductiegestookte vogeltjes. “Reductiestoken doe je in een gasoven, waarin je de luchttoevoer kan regelen. Toen ik de vogeltjes kon ophalen, voelde het als een cadeautje. Ze waren prachtig geworden.”

Het adres is Tolhuisweg 1, Dalfsen. http://hannahvanschelven.kunstinzicht.nl

Lees ook

Vechttoneel komt met plattelandsstuk

OMMEN – De leden van het Vechttoneel zijn al weer druk aan het oefenen voor …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.