Home / archiefcentraal / spijkerschrift rock en lol

spijkerschrift rock en lol

“Moeten we echt mee? Ik weet nu al dat het saai zal zijn,” klaagt Seniorzus. “Wat kunnen we daar doen dan?” doet Juniorzus nog even een duit in het zakje. “We gaan gewoon even kijken, het gratis en in de buurt, mocht het echt niet wat wezen dan zijn we zo weer thuis,” vermaan ik hen. Met verveelde gezichten stappen de beide dames in de auto.

Grote broer verwacht er ook niet al te veel van: “Daar zijn alleen maar hippies die stoned om die steen heen dansen op die muziek waar ik toch al niet van hou.” Van de beide meiden trek ik met op dat moment niet zoveel aan, en ik moet grinniken wanneer zijn vertaling van het Stone Rockfestival bij me binnen komt.

“Ik weet niet wat ik kan doen.” Al hangend aan mijn broek laat ze haar verveling blijken. “Ga dan schapen tellen,” en ik wijs naar de wollige hoopjes in de verte. Hopende dat dit haar zal afleiden, terwijl mijn eega en ik ons vermaken met het luisteren van de muziek en het kijken naar het publiek. “Heb ik al gedaan en het zijn er dertien,” volgt haar reactie ad rem. Ook al bedoelt ze dit een beetje stuurs, ik kan het niet helpen en schiet in de lach. “Ja, en je mag ze ook niet betasten,” ze kijkt er een beetje vies bij. “Wat betekent dat eigenlijk? Betasten?”

Ik vertel haar wat het betekent, maar wat was haar verklaring? Zo kom ik erachter dat je dus niet altijd alles aan een puber moet vragen, want die heeft kleine zus iets anders op de mouw gespeld. Zichtbaar opgelucht hobbelt ze de bult af om met de rest tikkertje te spelen. Het weer blijft droog, het biertje smaakt goed, de muziek is niet echt mijn stijl, maar dat maakt niet uit: het is gezellig bij de Zwevende Kei.

Wanneer we naar huis willen zijn we onze schaapjes kwijt. Zo af en toe zie ik een blond koppie met een kartonnen biertraytje als muts op het hoofd. Of als bril. De mogelijkheden zijn eindeloos met het papieren dienblad, met daarbij de grootste schik. De muziek horen ze niet, daarvoor zijn ze te verdiept in hun eigen spel. “Gaan we nu al naar huis?” Ik verbaas me er al niet meer over, voorgenomen uitstapjes gaan meestal met veel geschreeuw… met later heel veel lol.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.