Home / archiefcentraal / ingezonden dagboek van een vogelman

ingezonden dagboek van een vogelman

De Natuur- en Milieuvereniging De Vechtstreek wil door studie en bescherming van natuur en milieu het natuurschoon in Ommen en omgeving mede instandhouden. De vereniging bestaat uit meerdere werkgroepen, waaronder de Vogelwerkgroep. Onderstaande bericht werd ingezonden door Willem Havinga.

Door de inspanningen van de Vogelwerkgroep van de vereniging zijn er weer ooievaars in Ommen, wordt de kerkuilenpopulatie gestimuleerd en beschermd, zijn er nestkasten en is er contact bij gemeentelijke bouwplannen over de plaatsing van vogelvides en zwaluwtillen.

[b]Kastencontrole[b/]

Zaterdag 28 april ben ik met Feike Hoogland begonnen met de controle van de kasten die zijn opgehangen voor de steenuilen in Ommen. Op een erf waar een kast hing troffen we moeder steenuil in de kast aan met vier net geboren jongen. Zij bleven alle rustig zitten. Pa steenuil had voor voldoende eten gezorgd en dat lag netjes op een stapeltje in de kast, klaar voor het grijpen.

Hij zat in een boom te kijken en vloog weg waarna alle vogeltjes in de buurt alarm sloegen. Over ongeveer tien dagen worden de jongen geringd, gewogen en gemeten door Han Bouman.

[b]Over de steenuil[b/]

De steenuil is een standvogel en de kleinste in ons land voorkomende uil. Door de bolle kop en het relatief dikke verenpak lijkt hij groter dan hij is. Steenuilen zijn deels overdag actief, vooral in de periode dat hij jongen moet grootbrengen. Hij is een snelle vlieger. Zijn vlucht lijkt sterk op die van een specht: in bogen rijzend en dalend. De avonduren zijn voor hem in de regel de uren van de grootste activiteit, dan gaat hij op jacht.

[b]Uiterlijke kenmerkenb/]

Steenuilen hebben een gevlekt verenkleed. De bovenzijde is bruin met witte spikkels en de onderzijde witachtig en dicht bruingestreept. Hoewel een uitgesproken masker ontbreekt, ontstaat door de lichte oogstreep en lichte kin toch de accentuering van een gezicht met daarin als opvallend kenmerk de grote ogen met gele iris. De poten zijn lang en wit bevederd. Ongeveer zo groot als een merel (23 – 27,5 cm); met korte staart, vlakke kruin. Boven het oog een lichte wenkbrauwstreep. Vleugelspanwijdte van 54 – 58 cm en gewicht 140 – 180 gram.

De steenuil is een strikte holenbroeder die zelf geen nestholte kan maken. De vogel broedt in holten van oude bomen, muren, gebouwen en ook in speciale nestkasten. Jongen verlaten nest na ongeveer 35 dagen maar kunnen twee weken later pas vliegen. Een steenuilenechtpaar blijft elkaar het hele leven trouw en zal ook niet snel van broedplaats veranderen.

Het voedsel is veelzijdig dierlijk: in de zomer bestaat den prooi hoofdzakelijk uit kevers, sprinkhanen, rupsen en regenwormen. Verder eet hij kleine zoogdieren als kikkers, muizen en spitsmuizen en kleine vogels. Hij jaagt meestal vanaf een uitkijkpost, dat kan een boomstronk zijn of een paaltje in het weiland.

De steenuil komt meestal in de buurt van mensen voor. De voorkeursbiotoop van de steenuil is een graslandschap met houtwallen, heggen, knotwilgen en oude hoogstambomen en verspreid staande boerderijen met erfbeplanting. De steenuil heeft veel natuurlijke vijanden. Havik en sperwer grijpen hem, als ze de kans krijgen. Als een steenmarter hem in zijn schuilplaats ontdekt, neemt de marter het nest in beslag. En dan heb je de wezel die zijn eieren steelt. De afgelopen veertig jaar is de populatie met 50 tot 75 procent afgenomen. Ook de steenuil is dit jaar weer te volgen op www.beleefdelente.nl

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.