Home / archiefcentraal / spijkerschrift wasgoed en lawines

spijkerschrift wasgoed en lawines

De voorjaarsvakantie wordt doorgebracht in de sneeuw met de hele familie. De hamsters moesten het even zonder ons stellen, persoonlijk denk ik dat zij ons ook wel een beetje zat zijn. De aandacht, de drukte. De meiden waren een beetje bezorgd of de zorg over de baby’s genoeg zou zijn. Dus het hok werd tot de nok toe bevoorraad. Hamsteren kun je dus aanleren.

In het Sauerland ontwaarde ik tussen het groen de vele witte pistes en de winterpret kon beginnen. Lessen waren nodig om de techniek onder de knie te krijgen, wat ook goed was voor het zelfvertrouwen. Ondanks dat het niet de Alpen was, leek alles – vanaf het platteland komende – huizenhoog. Mijn vergeten angst voor hoogtes kwam daarmee weer boven. ‘Peter’, onze skileraar, vertelde met zijn enerverende lach: “Ganz eng an zu schließen.” Waarmee ik alleen maar minder vertrouwen in hem kreeg. Maar ik heb het gered, zonder kleerscheuren en botbreuken ben ik de bult afgekomen. De après-ski werd genoten met een overheerlijke Jagertee.

Bij thuiskomst werden direct de hamsters geteld. Alles compleet. De hond was blij terug te zijn vanuit zijn pension. Fijn zo’n weekend, maar toch blij om weer lekker thuis te zijn. Tot zekere hoogte dan, in de bijkeuken ligt minstens twee torenhoge bergen aan wasgoed. Lawinegevaar code vier is hier van kracht en ik bevind me op eigen verantwoording buiten de piste. In de woonkamer hoor ik het gekibbel van een paar kinderen met daarop volgend de kreet: “Kijk nou wat je hebt gedaan. Jouw schuld! … Máááááám!”

Zoonlief komt aanlopen met mijn Macbook waaruit een kopje thee met melk sijpelt. “Die doet het niet meer,” is zijn conclusie. Een klein meisje volgt met een bedrukt gezicht dat boekdelen spreekt. Mijn adem onder controle houdend om een lawine van wasgoed en emoties te onderdrukken, vraag ik, uiterst vriendelijk, of hier enig opzet in het spel was. “Nee,” snuffen twee aangedane kindertjes. Ik kan ontploffen, ik wil eigenlijk ontploffen, maar ik doe het niet. Ik ga boven op de katoenen berg zitten en tel zo’n duizend skistokken. En ik bedenk dat zelfs met beide voeten op de grond er nog van alles kan crashen. Wat snak ik naar een flinke tasse Jagertee.

Lees ook

Auto belandt in sloot langs N758 in Nieuwleusen

NIEUWLEUSEN – Een automobilist is maandagavond gewond geraakt na een ongeval op de N758 bij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.