Home / archiefcentraal / wij zijn niet toevallig op elkaars pad gekomen

wij zijn niet toevallig op elkaars pad gekomen

Door Erna Ekkelkamp

Alweer ruim twee jaar zien ze elkaar iedere maand. In die tijd is het contact tussen buddy Ben en gedetineerde John langzaam uitgegroeid tot iets wat je vriendschap zou kunnen noemen, voor zover dat mogelijk is tussen een buddy en zijn maatje. Het duo heeft elkaar leren kennen via stichting Exodus, een stichting die opvang en ondersteuning biedt aan ex-gedetineerden en gedetineerden in de laatste fase van hun straf, die gemotiveerd zijn uit de criminaliteit te stappen.

Een bijzondere vorm van vrijwilligerswerk, die hen beiden veel oplevert. “Toen ik diaken was bij de hervormde kerk in Ommen, las ik ooit eens in een diaconaal blad een verhaal over stichting Exodus”, vertelt Ben Roeten. “Het sprak mij direct aan. Er staat in de bijbel dat Jezus zegt: “Alles wat je voor de minste van Mijn broeders doet, dat doe je voor Mij.” Dit leek mij een hele mooie en concrete manier om het Evangelie handen en voeten te geven.”

John vindt dat een mooie gedachte, al ziet hij het zelf niet helemaal zo. “Ik ben niet zo van de kerk. Er werd mij gevraagd of ik het leuk zou vinden om een buddy te hebben die me af en toe bezoekt. Dat leek me leuk, want mijn familie en vrienden komen heel af en toe weleens langs, maar niet vaak”, vertelt hij.

“Toen Ben in het begin kwam, moesten we wel aan elkaar wennen, maar inmiddels kennen we elkaar goed. Ik praat tegen hem aan, maar hij vertelt mij ook weleens dingen waarmee hij zit.” Ben knikt. “Vanuit Exodus wordt erop gewezen dat je een zekere afstand moet houden en het buddyschap niet moet verwarren met vriendschap. Maar wanneer je maandelijks bij iemand komt en heel persoonlijke gesprekken met hem voert, dan schept dat wel een bijzondere band”, vindt hij.

John ziet Ben in elk geval wel echt als vriend. “We zijn in de loop der tijd echt naar elkaar toegegroeid”, vindt hij. “Dat verbaast me eigenlijk wel, want er zijn gewoon werelden van verschil tussen ons. Ik heb dertig jaar seks, drugs en rock’n roll achter de rug. Ik heb alles gedaan wat God verboden heeft en zit natuurlijk niet voor niets.

Ben is juist het tegenovergestelde. Hij heeft alles volgens het boekje gedaan, hij heeft een baan, een gezin en een huis. Ja, daar kan ik soms wel een beetje jaloers op zijn. Maar dan in positieve zin. Ik zou ook wel zo’n leven willen leiden. Binnenkort kom ik vrij en dan ga ik naar een zorgboerderij om te werken en te wonen. Daar wil ik echt wat van gaan maken. Al heb ik geen spijt van alles wat ik in mijn leven heb gedaan, ik wil niet meer terug naar mijn oude wereldje.”

Naast verschillen, zijn er ook overeenkomsten tussen de twee. Beiden zijn filosofisch ingesteld, denken veel na over hoe de wereld in elkaar zit en hebben geen moeite om zich daarin te uiten. “We hebben op dat gebied veel begrip voor elkaar”, zegt John. “Ik ben helemaal gek van Indianen en heb daar veel kennis over. Ik voelde me in deze maatschappij vaak niet thuis en denk vaak dat ik eigenlijk in de Indianentijd had moeten leven.”

Ben erkent dat hij een zekere wijsheid van de Indianen in John ziet. “Ik herken dat wel een beetje. Die passie die John voelt voor de natuur, voel ik voor God. Ik vind het sowieso mooi, de passie waarmee John zijn leven leeft. Hij is daarbij helaas iets te ver gegaan en zit daarom zijn straf uit. We leren veel van elkaar. Wij geloven dan ook beiden niet dat we bij toeval op elkaar’s pad gekomen zijn.”

Voor John is hopelijk het einde van zijn detentie in zicht. Samen met Ben is hij bezig om spullen aan te schaffen voor zijn kamer op de zorgboerderij waar hij gaat wonen. John ziet hevig uit naar de dag dat hij de deur van zijn gevangenis voor het laatst achter zich kan sluiten. Ben en hij hebben afgesproken om ook na John‘s detentie contact te houden.

Wat ze, wat John betreft, in elk geval gaan doen is samen kamperen. “Kamperen, dat is altijd al een van mijn grootste liefhebberijen geweest. Die rust en het vrije leven vind ik heerlijk. Het lijkt me leuk om samen met Ben wild te gaan kamperen en eens te kijken of hij dat ook kan en hoe hij zich staande houdt. Dat is iets waarop ik me nu al kan verheugen.” Ook buddy worden? Kijk dan op www.exodus.nl

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.