Home / archiefcentraal / spijkerschrift het wassende water

spijkerschrift het wassende water

Zondagochtend word ik wakker gemaakt met de mededeling van de jongste dat het douchewater op het punt staat de badkamer te verlaten. Haar zus geniet zo van haar douchebeurt dat alles om haar heen even niet lijkt te bestaan, zo ook het afvoerputje. Zeep, billen of het douchegordijn belemmerde de doorgang van het water. “Nope, geen idee, wat er gebeurde”, betuigt haar latere reactie. De badkamer is daarmee gelijk schoon.

Tijdens het middageten wordt er over de douchepartij gesproken, ik zeg haar dat ze in het vervolg ook de tijd in de gaten moet houden. “Jij doucht nog veel langer”, dient ze mij van repliek. “Ja,” spreekt de jongste, “Jij bent de grootste waterverspiller met je douchetijd.” Daar valt van mijn kant niet veel tegenin te brengen. Warm water is een zaligheid.

Ik blijf even sprakeloos, maar voor mijn gevoel klopt er iets niet. Ben ik de grootste verspiller van het water in ons gezin? Relatief genomen heeft ze gelijk. Het watermanagement ligt voor een groot deel in mijn handen. De wasmachine vraagt dagelijks flink veel liters, de afwasmachine staat twee keer per dag de vaat te doen. Het soppen van ramen, meubilair en vloeren gaat ook moeilijk zonder een emmer H2O. Dat gebeurt allemaal door mij. En ik douche dagelijks.

Maar de werkelijkheid is dat alle drie mijn spruitjes wel heel gemakkelijk hun kleren bij de was knikkeren. Ondanks mijn protesten dat het niet noodzakelijk is om elke dag andere kleren aan te trekken. Een dag langer doordragen kan best. Of bij iedere dorst een nieuw kopje. Schoenen gaan gewoon naar binnen en door het raam kijken gebeurt altijd met de handen. Ik voel me niet langer de grootste verspiller. Met ons vijven hebben we, indirect, allemaal onze eigen bijdrage in deze verkwisting.

“Moet plassen!”, de jongste vliegt met een vaart voor de tweede maal achter elkaar naar de wc. “Had je dat niet direct in één keer kunnen doen?”, vraag ik haar in het voorbij gaan. “Huh? Hoe bedoel je?” “Nu verspil je twee keer water wat je anders maar een keer hoeft weg te spoelen.”

Even later staat zoonlief een eeuwigheid onder de douche. Nadat ik roep dat het genoeg is, vraag ik hem waarom het zolang duurde. “Gewoon, omdat het water zo lekker warm is.” Ik glimlach, het zit gewoon in de genen.

Lees ook

Auto belandt in sloot langs N758 in Nieuwleusen

NIEUWLEUSEN – Een automobilist is maandagavond gewond geraakt na een ongeval op de N758 bij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.