Home / archiefcentraal / jan zet een punt achter 38 jaar onderwijs

jan zet een punt achter 38 jaar onderwijs

Door Maarten van Strien – De leraar blikt nog eenmaal terug op zijn leven voor de klas.

“Als kind wilde ik al onderwijzer worden,” vertelt meester Jan. “Ik deed op m’n twaalfde een beroepskeuzetest en ik gaf aan dat ik leraar wilde worden. Omdat ik aardig goed kan leren doorliep ik het gymnasium, daar kon je zogezegd alles mee worden, maar onderwijzer stond niet bepaald in dat lijstje van ‘alles’. Ik ben vervolgens geschiedenis gaan studeren aan de universiteit van Nijmegen. Na een tijdje bekroop me de gedachte dat een heel leven geschiedenis toch niet iets voor mij was. Ik zag destijds een onderwijzer met een klas in Nijmegen, in het Kronenburgerpark. Op dat moment sloeg de vonk, die oude liefde, toch weer over. Ik wilde eigenlijk gewoon weer leraar worden, wat ik altijd al had gewild. Gewoon, omdat ik het leuk vind om veel verschillende vakken te geven aan jonge kinderen. Rekenen, taal, gym, drama..” Van den Belt had al drie jaar geschiedenisstudie erop zitten toen hij de switch maakte naar de lerarenopleiding in Zwolle, de ‘PA’ zoals dat toen heette. “En ik heb geen moment spijt gehad van die switch,” glimlacht de meester.

Toch heeft hij wel iets aan z’n kortdurige geschiedeniscarriere gehad; hij weet z’n leerlingen veel te vertellen over het roerige verleden. “Er kwam eens een vader van een van m’n leerlingen naar me toe, en die vertelde dat z’n kinderen altijd genoten als ik over het verleden vertelde; ‘we krijgen nu echt goede geschiedenis’ zeiden ze dan. Dat vind ik het mooie aan jonge kinderen, ze zijn echt leergierig, dus als je leuk over een onderwerp kunt vertellen dan hangen ze aan je lippen.” In het verleden leidde de meester veel jeugdkampen. ‘s Avonds rond het kampvuur vertelde hij dan verhalen aan de kinderen. Niet voorgelezen, maar echt verteld. “Ja, dat vond ik destijds wel mooi om te doen, ik zal er ongetwijfeld een betere verteller door zijn geworden.”

In 38 jaar is het onderwijs behoorlijk veranderd, zowel op een goede als op een slechte manier. Meester Jan kan maar niet begrijpen waarom de overheid de leraren vermoeit met administratieve rompslomp. “Je moet tegenwoordig zo veel lijstjes invullen per leerling, terwijl je die tijd veel nuttiger kunt besteden, bijvoorbeeld met het voorbereiden van de les.” Gelukkig kan de meester ook goede verbeteringen te noemen. “Als je vroeger wat zwakkere leerlingen in je klas had, dan zag je al gauw dat de rest van de groep voor hun niet bij te houden was. Je gaf die zwakkere leerlingen dan na schooltijd nog een kwartiertje extra les, zo goed als ‘t kon. Tegenwoordig zijn er speciale toetsen waarmee al in een vroeg stadium duidelijk is waar de hiaten zitten bij een leerling, daar kunnen we dan mooi op inspelen.”

De wat oudere generatie wil zich nog wel eens beklagen over de houding van hedendaagse leraren. Gebrek aan overwicht en klassiek gezag, te weinig respect van leerlingen, het zijn bekende verhalen. Van den Belt herkent zichzelf niet in deze trend. “Volgens mij ben ik een strenge leraar geweest, orde was er wel in mijn klas. Ik sprak een keer een jongen, en die vertelde dat hij mij eigenlijk niet als meester zag, maar als iets anders. Misschien werd ik toch onbewust wel een deel van de groep, en niet een bovenliggende authoriteit, waarmee je toch de klassieke afstand tussen leerling en leraar wat verkleint. Heel vroeger zei iemand een keer ‘jij’ tegen mij, dat was een heel brutaal kind zeg. Vandaag de dag schrik je haast als een leerling ‘u’ zegt, terwijl ze eigenlijk helemaal niet brutaal zijn. Ik heb me in elk geval prima vermaakt met mijn leerlingen, en ik heb de indruk dat die ervaring beslist wederzijds is. Misschien was het de glimlach waarvan men zegt dat die rotsvast in mijn gezicht zit. Ze vonden me een grappige leraar, maar dat is goed; lachen hoort erbij,” vertelt meester Jan met een glimlach.

“Ik was laatst in een kerk, ik had een mooi pak aangetrokken, komt er een leerlinge naar me toe gelopen: ‘Meester, wat ziet u er heerlijk uit! Echt als een heer.’ Ik zag er dus heerlijk uit, nou dat hoor ik niet vaak van een leerling,” lacht meester Jan. “Ach ja, zo veel herinneringen in die 38 jaar, maar eens moet je de deur van het lokaal sluiten. Het is mooi geweest, het is goed zo.”

Lees ook

Lifeline van Serious Request onthaald in Ommen

OMMEN – De dj’s van 3FM zijn maandag onthaald in Ommen. Ze trekken met hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.