Home / archiefcentraal / hanneke stond nier af aan broer henk

hanneke stond nier af aan broer henk

Door Erna Ekkelkamp – Haar broer Henk Venebrugge klaar wakker en nog een paar minuten zonder nier, maar in afwachting van het exemplaar dat zijn zus voor hem afstond. Nu, anderhalve maand later is het leven van Henk totaal veranderd. Sterker nog, hij kan weer leven. En daar zal hij zijn zus altijd dankbaar voor blijven.

Henk Venebrugge leed een druk bestaan. Hij werkte hard en had een rijk sociaal leven. Dat zijn bloeddruk wat aan de hoge kant was en hij af en toe migraine had, vond hij niet vreemd. Maar toen de hoofdpijn frequenter werd, dwong zijn vrouw hem toch eens een bezoekje te brengen aan de huisarts. “Mijn bloed werd onderzocht en er werd al snel geconstateerd dat mijn nieren niet goed functioneerden. Ik kreeg medicijnen, maar het ging langzaam steeds slechter”, kijkt hij terug. “In 2004 stelde de nefroloog niertransplantatie voor. Dat leek me een hele stap, maar mijn vrouw gaf aan dat ze graag donor wilde zijn en wonder boven wonder kwamen onze weefsels heel goed overeen. Dus gingen we op 23 januari 2006 samen onder het mes en kreeg ik een van haar nieren.”

Helaas liep Henk een ziekenhuisbacterie op en begonnen de afstotingsverschijnselen al een week later. “Toen begon de ellende. Vanwege de afstotingsmedicatie, kon ik niet volop aan de antibiotica. De bacterie bleef dus sluimeren. Vijf jaar lang heb ik doorgehobbeld met klachten en steeds weer andere medicijnen. Ik werd er op een gegeven moment moedeloos van”, vertelt hij. In september 2010 ging het niet meer. Henk was voortdurend ziek, moe en lusteloos. Omdat de nier nauwelijks meer werkte, werd besloten hem te verwijderen en hem te dialyseren. “Al tijdens de verwijderingsoperatie, bleek dat het helemaal niet ging om afstotingsverschijnselen, maar dat het vooral de bacterie was, die voor zoveel ongemak zorgde. De nier bleek totaal opgegeten te zijn. Pas toen ik de nier kwijt was en aan de dialyse ging, raakte ik de bacterie kwijt.”

Hanneke leefde mee met haar broer, die behalve zijn eigen klachten ook nog moest zorgen voor zijn vrouw en zoon die beiden ernstig ziek werden. Ze bood hem haar nier aan. “Ik had hem dat ook al aangeboden bij de eerste transplantatiepoging, maar daar wilden ze toen niets van weten. Ik heb nu nog meer aangedrongen, niet alleen, maar ook voor mezelf”, zegt Hanneke. “Dat was voor mijn gevoel het enige dat ik voor hem kon doen. Hij heeft het in de afgelopen jaren ontzettend zwaar gehad. Behalve hijzelf en mijn schoonzus, werd ook hun zoon ernstig ziek en overleed op jonge leeftijd. Zoveel leed in één gezin is gewoon niet te bevatten. Ik zou alles wel willen doen om hen te willen helpen, dus voor mij was het niet meer dan vanzelfsprekend dat ik dit aanbood.” Henk: “Ik vroeg haar of ze wel wist wat ze zei. Ze is jong, gezond en moeder van drie kinderen en zo’n operatie is niet niks. Maar ze was vast overtuigd. Ik vond het heel bijzonder dat zij dit voor mij wilde doen. En toen na onderzoek onze weefseltypering ook nog eens voor honderd procent met elkaar overeen bleek te komen, nam ik haar aanbod natuurlijk met beide handen aan.”

Toch was het nog maar niet zo voor elkaar. Niet alleen degene die een nier ontvangt, ook degene die doneert wordt heel goed begeleid en de operatie wordt alleen uitgevoerd als het ziekenhuis er volledig van overtuigd is, dat de donor dit uit vrije wil heeft aangeboden. “Ik heb een aantal gesprekken gehad met een transplantatiebegeleider. Ze legde alles uit en gaf me ruim bedenktijd, maar ik was vastbesloten, ik wilde dit doen”, zegt Hanneke.

Op 31 mei 2011 was het zover en gingen ze samen naar het ziekenhuis. Hanneke ging eerst onder het mes. Toen zij op de uitslaapkamer werd gereden, lagen ze even naast elkaar, daarna ging Henk onder het mes. De operatie slaagde wonderwel. “Ik hoorde later van de chirurg dat mijn nier nog tijdens de operatie al rood werd en begon te werken. Ik voelde het zelf ook”, zegt Henk. “Na de operatie was ik meteen weer de man. Ik zat ’s avonds vrolijk televisie te kijken en liep de derde dag al een stukje op de gang. Een fantastisch gevoel. De enige domper was dat Hanneke wel veel pijn had. Dat vond ik wel moeilijk om te zien. Maar gelukkig stond ze ook na de operatie nog steeds achter haar beslissing.”

Inmiddels is het allemaal achter de rug en pakken ze beiden het gewone leven weer op. “Of ik merk dat ik nog maar één nier heb? Nee, je voelt echt geen enkel verschil”, zegt Hanneke. “Veel mensen vragen me of ik geen kuil in mijn buik voel op de plek waar de nier heeft gezeten, maar ik merk er echt helemaal niets van. Ik mag nog geen zware dingen tillen, maar kan zo langzamerhand de meeste dingen wel weer.” Henk voelt zich daarentegen kiplekker en beter dan hij zich in de afgelopen jaren heeft gevoeld. “Het is nu een kwestie van de juiste balans tussen lichaam, nier en medicijnen. Maar langzamerhand komt er een trend. Het gaat goed. Ik fiets nu alle dagen 25 kilometer en ik ga binnenkort weer aan het werk. Ik vindt het fantastisch hoe het allemaal gegaan is. Ik hoop dat er na al die ellende eindelijk weer gelukkigere tijden voor ons gezin zijn weggelegd.”

Help de Donorstand van Nederland te verhogen

Een transplantatie kan de kwaliteit van leven van een patiënt aanzienlijk verhogen. Nu is geven bij leven is een bijzondere vorm van donorschap die vrijwel alleen voorkomt bij familieleden onderling, maar ook jij kan anderen een beter leven geven door je organen na je overlijden beschikbaar te stellen voor transplantatie. Het laten registreren van je keuze in het Donorregister geeft duidelijkheid en zekerheid voor iedereen die bij orgaan- en weefseldonatie betrokken is, zoals potentiële donoren, uw familie en nabestaanden, maar ook artsen en verpleegkundigen. Registratie in het Donorregister is niet verplicht. Maar als je keuze niet geregistreerd staat, betekent dit dat je nabestaanden na je overlijden moeten beslissen of je donor bent of niet.

Ben jij al donor?

Ruim 5.5 miljoen mensen in Nederland hebben met Ja of Nee in het Donorregister vastgelegd of ze na hun dood wel of geen organen en weefsels willen doneren. Hiervan wonen er 2325 in Ommen en 2823 in de gemeente Dalfsen. Vanaf 22 juni is op www.JaofNee.nl te zien hoeveel mensen per provincie, gemeente en woonplaats al staan geregistreerd in de Donorstand van Nederland.

Lees ook

Lifeline van Serious Request onthaald in Ommen

OMMEN – De dj’s van 3FM zijn maandag onthaald in Ommen. Ze trekken met hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.