Home / archiefcentraal / straatpraat station tot stationloop bijzonder

straatpraat station tot stationloop bijzonder

De vierde editie van de Station tot Stationloop werd woensdagavond 25 mei gehouden. Bij de inschrijving was de limiet van 1.000 deelnemers binnen acht uur bereikt. Wat maakt de Station tot Stationloop zo bijzonder?

Vader

Shelly Meijerink en Kim de Lange staan al een uur voordat de eerste lopers worden verwacht, gewapend met bloemen bij de finish. “Normaal gesproken ga ik nooit kijken bij dit soort wedstrijden, maar nu wel, want mijn vader doet mee”, zegt Shelly. “Hij heeft in december een herseninfarct gehad. Vanavond doet hij voor het eerst weer mee aan een wedstrijd. Dat vind ik heel bijzonder, hij heeft zeker een bloemetje verdiend.”

Jammer

EHBO-ers Elly Melenboer en Kim van den Berg staan werkeloos te wachten op gewonden. “Er is nog helemaal niets gebeurd en het is jammer dat ik vanavond ingepland ben”, vindt Kim. “Ik ben een echte loper en had graag meegedaan met deze tocht. Deze loop is echt heel erg mooi vanwege de natuur en de omgeving. Als het een beetje meezit doe ik volgend jaar zeker weer mee.”

Stressen

Na de start veegt wedstrijdleider Nico Kropman het zweet van zijn voorhoofd. “Een uur voor de start was het een chaos. Zestien lopers waren hun loopchip vergeten en vijf mensen hadden het startbewijs thuis laten liggen. Dus moesten we snel nieuwe startbewijzen regelen, dat was echt stressen”, vertelt hij. “Gelukkig was iedereen op tijd voor de trein en kon er precies om half acht gestart worden.” Kropman is tevreden over de opkomst. “Van de verwachte 1000 deelnemers, zijn er 967 van start gegaan. Dat betekent een uitval van maar 8 procent, terwijl dat bij de landelijke wedstrijden vaak zo’n 15 tot 20 procent is. Dat is een goed teken.”

Shirts

Uit de hectiek van vorig jaar, bij het uitreiken van de shirts, heeft de organisatie lering getrokken. “We hebben alles van tevoren gesorteerd op nummer”, zegt vrijwilligster Rita van der Belt. “De deelnemers hebben hun spullen in Ommen in genummerde zakken ingeleverd, die zakken hebben wij nu weer netjes gesorteerd en op volgorde in kratten gestopt. Bovendien zijn we nu met een stuk meer vrijwilligers en staat alles in de openlucht, terwijl we vorig jaar moesten zoeken in een donkere tent. Het gaat gestroomlijnd, volgend jaar kunnen met gemak we het dubbele aantal deelnemers aan.”

Uniek

Leon Sanderman uit Rijssen komt als eerste de streep over. Hij lijkt niet al te vermoeid. “Dit is de derde keer dat ik meedoe en ik vind het nog steeds een fantastische loop. Waarom? Ik denk vooral vanwege de locatie. Normaal loop je vaak een rondje, maar nu loop je echt van A naar B, dat voelt toch anders. Het treinritje vooraf is misschien niet ideaal maar wel uniek. Wat betreft de organisatie is alles rond deze loop perfect voor elkaar, in vergelijking met andere wedstrijden, geef ik de Station tot Stationloop een 8,5 a 9.”

Valpartij

De vrouwelijke winnaar is opnieuw Jacqueline Rustidge. “Voor de vierde keer”, glundert de Kampense. “Mijn twee concurrentes waren er ditmaal door omstandigheden niet bij. Dat vond ik wel jammer, anders had ik een leuke strijd gehad.” Dat heeft ze alsnog wel gehad, want de direct na de start maakte de winnares een flinke val. “Ik was gelukkig weer snel op de been, maar heb de eerste kilometers te agressief gerend, daardoor ben ik behoorlijk stuk gegaan en was het een stuk zwaarder dan vorig jaar. Wel leuk dat ik net voor Erben Wennemars ben gefinisht.” Rustidge vindt alles aan deze wedstrijd leuk. “Een ritje met de trein, lopen door een molen en enthousiast publiek. Geweldig.”

Winnaar

Erben Wennemars loop vooral mee omdat de tocht door zijn plaatsgenoten wordt georganiseerd. “Het is een hartstikke leuk evenement, waarbij iedereen die meedoet winnaar is”, vindt hij. “Ik vind hardlopen leuk, maar loop verder geen wedstrijden. Het ging vandaag wel lekker, al was het in het begin wel erg warm.”

Middle of nowhere

Arjan Bosch is kapot als hij over de eindstreep komt. “Het is leuk, maar je moet wel trainen. Ik ben daar vrijdag pas mee begonnen, dus dat was wat laat, maar op karakter kom je een heel eind”, vindt hij. “In het begin ging het goed, al was het wel warm. Bij Vilsteren stond veel publiek en dan ga je toch wat harder lopen, dat heeft me genekt. Ook dat stuk achter de Von Martels in Hessum was zwaar, dan zit je echt in de middle of nowhere, maar als je de Markeweg met al dat grind eenmaal gehad hebt, gaat het wel weer. En de laatste paar honderd meter stond er veel publiek langs de kant, dat is op zich ook wel weer leuk.”

Lees ook

Lifeline van Serious Request onthaald in Ommen

OMMEN – De dj’s van 3FM zijn maandag onthaald in Ommen. Ze trekken met hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.