Home / archiefcentraal / mensen in het vechtdal

mensen in het vechtdal

Door Maarten van Strien – Gerrit Jan Hesselink is een streekauteur uit Junne die zichzelf en zijn publiek al geruime tijd vermaakt door het schrijven van boeken over de Vechtdalregio. ‘Mensen in Het Vechtdal’ is de titel van z’n nieuwste werk, waarmee hij opnieuw een duik neemt in de boeiende geschiedenis van deze streek.

De grootvader van Hesselink vertelde hem destijds verhaaltjes over vroeger, over de Vechtdalregio, in de hoop dat Hesselink op een goede dag deze kennis zou doorgeven aan de nieuwe generatie. Deze goede dag kwam uiteindelijk voor Hesselink op latere leeftijd en toen kon hij er ook niet meer mee ophouden. Inmiddels is zijn zesde boek een feit. De boeken schrijft de auteur overigens met pen en papier. “Dan rolt de tekst er bij mij verreweg het makkelijkst uit. Mijn vrouw tikt vervolgens mijn verhaal over in de computer, waarna het naar de uitgeverij gaat.”

In zijn nieuwe boek, dat vrijdag werd gepresenteerd, probeert Hesselink te verklaren waarom in het Vechtdal de dingen zijn, zoals ze zijn. Ook op het gebied van aardrijkskunde en maatschappij heeft Hesselink Het Vechtdal onder een vergrootglas gelegd. De auteur start in het jaar 1860, en volgt een fictieve familie generatie op generatie, die ergens in Het Vechtdal woont. Deze familie maakt vanzelfsprekend vele gebeurtenissen mee, zoals de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog. “Het Vechtdal is een relatief klein gebied, maar ik heb ontdekt dat er in de besproken tijd erg veel gebeurd is, en daar gaat het boek over” vertelt Hesselink. “Het is een leerzaam boek over de regio. Waarom staat die boerderij daar, en niet daar? Hoe zijn de essen ontstaan? Waarom zijn de mensen hier zoals ze zijn? De adel is een mooi voorbeeld voor wat betreft dat laatste. Boeren en burgers hadden vroeger de adel boven zich die eigenaar waren van ‘t land. Deze baronnen, baronessen, freules en graven konden de mensen vanuit hun positie maken of breken. Als je in deze omgeving rondloopt zul je ontdekken dat de mensen hier niet zo praterig zijn en niet heel erg met hun mening te koop lopen. Dat komt door de adel van vroeger. Als je een meningsverschil had met de adel van wie je je grond huurde, dan was het niet ondenkbaar dat je een klein briefje van de rentmeester kreeg waarin stond dat je aan het eind van de maand je woning verlaten moest hebben. Huurbescherming was er toen nog niet. Dus in die tijd hield je je mening maar voor je, en dat is naar mijn mening in de genen gaan zitten van de mensen in deze streek.”

Het boek behandelt meer thema’s, zoals integratie van nieuwe bewoners van deze streek. Het is een thema dat breder ook landelijk al jaren actueel is. “In deze buurtschappen is lang niet iedereen meer boer, er wonen ook gewone burgers op een boerderij, zonder dieren”, vertelt Hesselink. “En dat is allemaal geen probleem. Met de meeste nieuwelingen kunnen de mensen in deze streek prima omgaan, maar er zitten er altijd wel een paar bij die dwars gaan liggen. Mensen die er een sport van maken om bezwaarschriften in te dienen als het ze niet bevalt dat in deze streek dingen gebeuren zoals ze gebeuren. Bijvoorbeeld dat het een keer stinkt na het mesten, of dat er een keer met een trekker gereden wordt. En dan vragen de oorspronkelijke bewoners, families die hier al honderden jaren wonen, zich af waarom zulke klagers toch in deze buurt komen wonen, waarom blijven ze niet in de stad?”

Een ander thema van het boek is het gelukkig zijn met de kleine dingen van het leven. “Boeren die vroeger uit noodzaak wat extra geld wilden verdienen gingen dikwijls enkele maanden van huis om gras te maaien bij boeren buiten de regio. Zo ging men boerderij voor boerderij af, vanuit het Salland naar bijvoorbeeld Zuid-Holland. Daar waren grote boerderijen met veel grond. Machines waren er nog niet, dus op een bepaald moment hadden die boeren daar veel mensen nodig die het gras met een zeis gingen maaien. Als de Sallanders na weken of maanden terugkwamen bij de vrouw, dan werd het linnen zakje opengeknoopt waar het verdiende geld in zat. De vrouw was dan in de wolken; ‘Goh goh Jan, wat een boel geld, wat een boel geld.’ De schulden van de winter werden dan afgelost, er werden twee jonge biggen gekocht op de markt in Ommen welke goed werden gevoerd. De volgende winter werden ze geslacht. En als de boer en z’n vrouw dan van de markt in Ommen terugkwamen, met hun paard en wagen, zei de vrouw ‘Jan, Jan, wat ben ik toch blij dat we het allemaal maar weer voor mekaar hebben.’ De mensen waren blij met kleine dingen”, vertelt Hesselink met enige trots.

Het boek is verplichte kost voor mensen die geïnteresseerd zijn in de rijke historie van Het Vechtdal. Het boek ‘Mensen in Het Vechtdal’ kost 12,95 euro, en is verkrijgbaar bij Boekhandel en Uitgeverij Heijink in Hardenberg, en bij de auteur zelf.

Lees ook

Lifeline van Serious Request onthaald in Ommen

OMMEN – De dj’s van 3FM zijn maandag onthaald in Ommen. Ze trekken met hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.