Home / archiefcentraal / geen exoot in de sloot

geen exoot in de sloot

Ieder jaar krijgen veel tuinen en vijvers een opknapbeurt. Dat betekent vaak dat stadsvijvers, beken en rivieren ongevraagd verrast worden door vijverbezitters die hun overtollige vijverplanten in of langs het water achter laten. Vaak zitten daar uitheemse of exotische planten bij die zich razendsnel verspreiden en zorgen voor overlast.

De exotische planten groeien niet alleen snel, ze zijn ook nog eens moeilijk te verwijderen. Ze verdringen de normale planten in het water en belemmeren bovendien de waterdoorvoer. Dit kan plaatselijke overstromingen veroorzaken. De onwelkome plantjes kosten veel tijd en geld. Het waterschap controleert het water en de oevers op de ongewenste planten en probeert deze zo zorgvuldig mogelijk te verwijderen.

Tref je exotische planten aan in sloten, beken, vijvers, poelen en kanalen? Meld het bij het waterschap: 0546-832525.

Voorkomende exoten

De meest voorkomende exoten in de vijvers, beken en rivieren in Twente zijn de Grote Waternavel, Parelvederkruid, Watercrassula, Waterteunisbloem en Waterwaaier.

Grote Waternavel

De Grote Waternavel is een glanzende groene oeverplant. Zij kruipt hoogstens een meter het land op, maar kan zich echter onbeperkt over het water uitbreiden. De bladen zijn rond en zien eruit als een paraplu. Aan een kant is het blad diep ingesneden. De planten vormen een soort deken over het water. De verkoop en het houden van deze plant is overigens sinds kort wettelijk verboden.

Parelvederkruid

Parelvederkruid heeft teer geveerd balderen met een blauwgroene kleur. De stengels zijn 20 tot 30 centimeter lang. Meestal zijn deze planten te vinden in halve cirkels langs de waterlijn, drijvend op het water.

Watercrassula

Watercrassula ziet eruit als een vetplant en kruipt over de bodem. De lengte kan variëren van 10 tot 130 centimeter. De kleur van de bladen, die lijken op die van een vetplant, is geelgroen. De Watercrassula is een klein plantje dat in staat is om dichte tapijten te maken onder water en in de oeverzone. De tapijten die het plantje maakt, zijn zo dicht dat geen enkele andere plant een plekje kan vinden in zowel voedselarme poelen en vennen als voedselrijke beken en rivieren. Deze groeien dan heel snel dicht.

Waterteunisbloem

De waterteunisbloem heeft lepelvormige blaadjes, die vanaf de oever meters per jaar het water in groeien. De bladen zijn blauwgroen en de stengels kunnen een meter lang worden. De plant heeft opvallend grote gele bloemen.

Waterwaaier

Waterwaaier heeft waaiervormige onderwaterblaadjes, met aan het wateroppervlak veelal ronde blaadjes. De bladeren hebben een helgroene kleur. De plant lijkt op de waterviolier.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.