Home / archiefcentraal / scootmobielers doen een rondje vilsteren

scootmobielers doen een rondje vilsteren

Door Erwin Dijk – Bij congreshotel Mooirivier hield het gezelschap even stil voor een kop koffie. Gezeten op het terras aan de Vecht doet ze haar relaas.

“Ik kan mezelf heel slecht oriënteren,” vertelt Van der Vinne over haar reden om een aantal scootmobielrijders bij elkaar te zoeken. “Ik vind het erg leuk om erop uit te gaan, maar wanneer ik ergens ben waar ik de weg niet weet, dan verdwaal ik direct. Dat is geen fijn gevoel. Nu zijn we met meerdere mensen, die de weg ook weten, dus dat is een stuk prettiger.” De jarige Van der Vinne wil de andere ‘scootmobielers’ graag een appeltaartje aanbieden, wat ‘bij hoge uitzondering’ en met een knipoog wordt toegestaan door het personeel van Mooirivier.

De scootmobielclub is een uitvloeisel van het project Perspectief van Landstede Welzijn. “We willen ouderen de kans geven om iets te doen wat ze altijd al hadden willen doen, om hun ideaal gestalte te geven,” vertelt sociaal cultureel werker Jan-Rienk Heuving van Landstede. “Er zijn al verschillende leuke dingen uit voortgekomen, zoals een swingend popkoor voor ouderen en een vrouw die graag verhalen wilde vertellen aan groepen.” Ook Van der Vinne kwam bij hem met haar idee om tochtjes voor scootmobielers te organiseren. Heuving ondersteunde haar vervolgens zoveel mogelijk, door bijvoorbeeld publiciteit te maken voor de club.

Uitgebreid bespreken de deelnemers de grote voordelen en kleine nadelen van hun vervoersmiddel. “Ik doe er altijd boodschappen mee. Heel handig, je kunt zo de winkel inrijden en je spullen in het mandje doen,” vertelt de een. “Dat is waar, maar de mandjes mochten van mij wel wat groter zijn,” reageert zijn buurman. “En ze mochten wel wat harder kunnen rijden,” vult hij aan, waarop een derde stelt dat de scootmobielen wat hem betreft ‘hard genoeg lopen’.

Hoezeer de senioren ook mogen genieten van het tochtje met de scootmobiel, de reden dat ze aangewezen zijn op dit vervoer is bijna altijd minder fraai. “Ik heb de spierziekte SCA,” zegt Wim Bouwman. “Dat is een erfelijke ziekte die slechts bij ongeveer vierhonderd families in Nederland voorkomt. Ik ga steeds verder achteruit, maar de scootmobiel is echt een uitkomst voor mij. Ik heb hem nu drie maanden en heb al meer dan duizend kilometer op de teller staan.” Zijn vervoermiddel kreeg hij via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). “Ik zou de mensen van de WMO graag een grote pluim willen geven, want de voorzieningen die ze voor ons treffen zijn fantastisch.”

Ook Herman Wissink rijdt niet uit vrije wil in zijn scootmobiel. “Eerder deed ik dit soort tochtjes altijd op de fiets,” vertelt hij. “Problemen met mijn rug had ik al heel lang, maar sinds vorig jaar mag ik niet meer fietsen. Een aantal zenuwen zit bekneld, waardoor de dokters bang zijn dat ik ineens kom te vallen.” Op de houtsnijclub – die in het gebouw van Landstede zetelt – hoorde Wissink van Heuving over het initiatief en gelijk was hij enthousiast. “Ik zag buiten een paar scootmobielen staan, dus ik dacht: daar moet ik zijn voor deelnemers,” vult Heuving aan.

De lofprijzingen over de rit door onder meer Vilsteren zijn niet van de lucht: “Het is een prachtige rit.” “We treffen het enorm met het weer.” Unaniem zijn de deelnemers het eens dat het niet bij deze ene keer mag blijven. “Het zou mooi zijn als we dit soort tochtjes vanaf september kunnen opnemen in onze vaste activiteitenkalender,” zegt Heuving. “We zijn nog wel op zoek naar vrijwilligers die op de fiets mee willen rijden, want dat is een stukje veiliger.”

Lees ook

Vilsteren moet het hoofd buigen voor Epse

EPSE – Met een zwaarbevochten ‘bloed, zweet en tranenoverwinning’ op Mariënheem in de pocket reisde …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.