Home / archiefcentraal / jelmers passie voor de bal

jelmers passie voor de bal

Door Erna Ekkelkamp

Vanaf het moment dat hij rechtop kon zitten, was een bal zijn favoriete speelgoed. Rollen, gooien, schoppen, ander speelgoed heeft hij niet nodig. “Ik eet ermee, slaap ermee en kijk ermee tv”, zegt hij lachend. “Je kan gewoon alles doen met een bal; goals maken, je kan er vriendjes mee maken, trucjes doen en er lekker tegenaan schoppen als je boos bent. Voetballen vind ik het allerleukste dat er is.” Vanaf zijn vijfde speelt de Oudleusenaar bij de Dalfser club ASC62 en stroomde daar na het eerste jaar al door naar E1. Volgens moeder Anja werd al snel gezegd dat Jelmer goed kon voetballen, maar waar dat precies aan ligt, weet ze niet. De voetballer zelf weet dat wel. “Wanneer iemand goed kan voetballen, zie je dat aan het schot, de dribbel, snelheid en houding. Ik vind voetbal gewoon niet moeilijk en kan het ook wel goed. Daarom speel ik ook niet op een vaste plek”, zegt hij vol zelfvertrouwen. Om de techniek nóg beter onder de knie te krijgen, werd hij lid van de voetbalschool van Dennis Bekking in Zwolle, waar hij iedere zondagochtend de kneepjes van het vak leerde. “Dat is geen school voor bijzondere talenten ofzo. Iedereen die voetballen leuk vindt, kan zich daarvoor opgeven. Het gewoon harstikke leuk en ook zinvol, want ze doen er veel aan techniektraining en samenspel.”

De jonge voetballer zoog de aangeboden vaardigheden op als een spons en speelde zichzelf in de kijker van diverse grote voetbalclubs uit het hele land. In januari 2010 kreeg Jelmer een uitnodiging van FC Zwolle om mee te doen aan de selectietrainingen. Daar ging hij een aantal keren naartoe en daar wilden ze hem graag hebben. Maar dat gold ook voor FC Groningen, Ajax en AZ. “Ze waren allemaal enthousiast, maar wij vonden hem nog veel te jong en bovendien was het ook allemaal te ver weg”, vertelt zijn moeder. “In februari van dit jaar werd hij uitgenodigd door FC Twente. We gingen daar eens kijken en daar voelde Jelmer zich meteen op zijn gemak. We kregen al snel te horen dat ze wel wat in hem zagen. Na een aantal selectieronden is hij geplaatst op de voetbalschool van FC Twente, waarvan Dennis Bekking trainer is.”

De eerste oefenwedstrijden in zijn nieuwe team zijn inmiddels gespeeld en op 7 mei neemt hij afscheid van ASC62. Tot de zomervakantie gaat hij iedere woensdagmiddag naar Almelo om te trainen. “Ik heb er heel veel zin in, maar dat ik afscheid moet nemen van mijn trainer Frank Borger vind ik echt verschrikkelijk”, bekent hij. “Hij heeft me twee jaar lang begeleid. Ik ga hem echt missen, dat weet ik nu al.”

In september begint voor Jelmer het echte leven. Dan moet hij driemaal per week naar Twello om daar te trainen en daar komen dan de wedstrijden op zaterdag nog bij. Dat betekent ook dat zijn ouders de komende maanden heel wat extra kilometers zullen maken. “Als ik volgend jaar naar de middelbare school ga, word ik elke dag met een busje opgehaald en dan ga ik in Almelo naar een Lootschool, speciaal voor sporters. Dan train ik tijdens en na schooltijd. Welke opleiding ik ga doen? Het liefst zo laag mogelijk, want school vind ik niet zo belangrijk, sporten vind ik veel leuker”, lacht hij. Voor Jelmer staat het al helemaal vast, hij wordt profvoetballer. “Het maakt niet uit op wat voor manier, als ik maar kan voetballen. Het liefst wil ik bij Chelsea spelen. Dat is nu al een topclub met een groot stadion. Engeland lijkt me ook leuk om te wonen.” Dat hij door al zijn gevoetbal straks minder tijd zal hebben om te spelen met vriendjes, maakt hem niet uit. “Dat vind ik niet erg. De jongens in mijn nieuwe team worden mijn vrienden en met hen zal ik tijdens iedere training spelen.”

Moeder Anja ziet de toekomst van haar zoon met gemengde gevoelens tegemoet. “Het is wel pittig allemaal. Maar als we het nu niet doen, zal hij ons later misschien altijd verwijten dat hij de kans niet heeft gehad en dat zou ik verschrikkelijk vinden. Wij willen hem alle kansen geven. Zelf is hij er zeker van dat het hem allemaal gaat lukken, dus is het aan ons om hem met beide benen op de grond te houden. Het is vooral hard werken, want hij moet blijven groeien en zich ontwikkelen. Er zijn zoveel jongens die goed kunnen voetballen. Je moet steeds net op het juiste moment goed presteren. Het kan dus zo een keer afgelopen zijn”, zegt ze nuchter. “Wij zijn ook hele benieuwd of die passie blijft wanneer hij ouder wordt en hij wil uitgaan of als er meisjes in het spel komen. Kortom, het is allemaal een stuk moeilijker dan het lijkt. Maar we gaan ervoor. Hij gaat een heel mooi jaar tegemoet, waarvan hij nu al volop geniet. Hij moet er vooral plezier in hebben, dat is voor ons als ouders het allerbelangrijkste.”

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.