Home / archiefcentraal / tip 103 jarige gezicht wassen met cadumzeep

tip 103 jarige gezicht wassen met cadumzeep

Wie zaterdag de jarige zag zitten in haar feestelijke pakje, met daarboven een dikke bos met krullend haar en een glad en fris gezicht kan bijna niet geloven dat ze al 103 jaar oud is. “Cadumzeep”, antwoordt ze snedig op de vraag naar de gouden tip. “Niet teveel snoepen, gezond eten, regelmatig een visje en je gezicht wassen met Cadumzeep. Dat heb ik altijd gedaan. Mijn man trouwens ook en die zag er ook tot op hoge leeftijd fris uit.”

Mevrouw van Hessem voelt zich ook nog geen 103. Hoe oud ze zich wel voelt, kan ze niet zeggen. “Ik voel me net als anders. Ik heb geen pijn, ik eet nog goed. Alleen het lopen en het zien gaat wat minder.”

Mevrouw van Hessem kwam als 14-jarige samen met haar ouders vanuit Anna Paulowna naar Ankum. Ze was al van school af en hielp haar ouders op de boerderij. Veel tijd en gelegenheid om kennis te maken met leeftijdsgenoten was er niet, maar dat hinderde haar niet zoveel, want aan haar buurjongen had ze al snel voldoende. “Mijn buurjongen was zeven jaar ouder en we konden het goed met elkaar vinden. We kregen dan ook al snel verkering met elkaar. Wat we samen deden? Nou, uitgaan naar een bar, dat was er niet bij. We hadden wel plannen om naar dansles te gaan, maar daar is niets van gekomen.”

Eén jeugdherinnering is haar nog goed bij gebleven. “Ik wilde heel graag schoenen met hoge hakken. Nadat ik ze eindelijk kreeg, kon ik er helemaal niet op lopen. Ik heb toen de zaag gepakt en er een stuk afgezaagd.” Ze lacht. “Daarna liepen ze helemaal niet meer lekker. Ik heb ze nooit meer aangehad.”

Niet lang nadat het gezin in Ankum kwam wonen, werd de huur opgezegd en moesten ze op zoek naar andere woonruimte. Ze betrok met haar ouders een boerderijtje in Junne. In 1929 trouwden Maartje en haar Johannes Arnoldus. De bruid was toen 21 jaar. “Mijn man was controleur bij de melkfabriek in Ommen, dus betrokken we daar een huis aan de Karnemelkstraat”, vertelt ze. Wie er nog meer woonden dat kan ze zich niet herinneren, wel dat ze Joodse buren hadden, voor wie ze op zaterdag het gas moesten aansteken.

Het stel kreeg vier kinderen, drie meisjes en een jongen en verhuisde na een aantal jaren naar de Hammerweg. “We woonden in het huis naast de molen en hadden daar ook pensiongasten”, vertelt ze. “In de oorlog hadden we inkwartiering van een paar Duitse soldaten. Of dat naar was? Och, dat viel wel mee. We hadden het in elk geval lekker warm, want de Duitsers brachten kolen voor de kachel mee.”

Na twintig jaar kreeg haar man een baan bij de melkfabriek in Dalfsen en verhuisde het gezin met hem mee. “We hadden geen auto, mijn man had alleen een Harley Davidson, dus was het gemakkelijker om in Dalfsen te wonen.” Ook daar raakte Mevrouw van Hessem snel ingeburgerd. Na het overlijden van haar man in 1993 woonde ze nog tien jaar lang zelfstandig aan de Prins Bernhardstraat. Daarna verhuisde ze naar Rosengaerde. “Dat was eerst wel wennen, maar nu vind ik het hier heerlijk. Ik word hier goed verzorgd.”

Behalve haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen kreeg mevrouw van Hessem op haar verjaardag ook bezoek van burgemeester Han Noten.

Lees ook

Politie heeft winkeldief in Dalfsen na achtervolging te pakken

DALFSEN – In Dalfsen is een winkeldief dinsdagmiddag al snel in zijn kraag gevat. Bij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.