Home / archiefcentraal / gernand kreeg mooiste cadeau van de wereld

gernand kreeg mooiste cadeau van de wereld

en driemaal per week aan de dialyse zou moeten. Precies een jaar later gaf vader Gerard zijn zoon het mooiste kerstcadeau dat hij zich zou kunnen wensen. Dankzij de nier van zijn vader, kan Gernand weer een gewoon leven leiden.

Toen Gernand in november 2009 met klachten als opgezette onderbenen en aanvallen van benauwdheid bij zijn huisarts kwam, vermoedde deze direct wat er aan de hand was. “Hij stuurde me linea recta naar de het ziekenhuis en zei erbij dat hij dacht dat er iets aan de hand was met mijn nieren en dat ik waarschijnlijk een paar dagen in het ziekenhuis zou moeten blijven”, vertelt hij.

“Hij had gelijk. In Hardenberg stuurden ze me direct door naar het ziekenhuis in Emmen. Daar werd ik de volgende dag geopereerd en daarna meteen gedialyseerd.” Uit onderzoek bleek later dat Gernand’s nieren onherstelbaar waren aangetast door zijn jarenlange medicijngebruik tegen eczeem. “Ik heb jarenlang een medicijn geslikt, dat je eigenlijk maar hooguit drie maanden mag gebruiken. Foutje van de dermatoloog en indirect ook van mijn huisarts en apotheker. Op de een of andere manier heeft niemand dit in de gaten gehad en was driemaal per week dialyseren het resultaat”, zegt hij.

Vanaf dat moment veranderde zijn leven totaal. Het dialyseren bleek een vermoeiende zaak en slecht te combineren met zijn studie rechten. In het ziekenhuis spraken ze over transplantatie en dat er misschien wel een familielid was die een nier wilde afstaan, maar daar wilde Gernand niets van weten.

“Mijn beide ouders en mijn oom boden me direct hun nieren aan, maar in de eerste instantie voelde ik daar niets voor. Ik was heel bang dat de verhoudingen zouden veranderen, vooral als de transplantatie niet zou lukken en de nieren zouden worden afgestoten. Dan zou een van mijn familieleden voor niets gehandicapt worden. Ik was bang dat ze me dat zouden gaan verwijten”, bekent Gernand.

“Omdat ze in het ziekenhuis zeiden dat dialyseren op de lange duur ook schade aan zou brengen, stemde ik uiteindelijk toch in met een transplantatie, maar dan wel door een anonieme donor.” Na allerlei onderzoeken bleek dat Gernand dankzij zijn bloedgroep minstens vijf jaar zou moeten wachten voor hij aan de beurt zou zijn. Dat vonden zijn ouders onverteerbaar en gingen daarom beiden het onderzoekstraject in.

Uit onderzoeken bleek als snel dat een nier van zijn moeder niet zou matchen, maar die van zijn vader hoogstwaarschijnlijk wel. Hoewel het een hele ingreep zou worden, was vader Gerard blij met deze uitslag. “Ik moest er niet aan denken dat hij vijf jaar lang driemaal per week aan de dialyse moest en wilde niets liever dan hem helpen. Bovendien word ik ook een dagje ouder en was ik op dat moment nog goed gezond en gebruikte ik geen medicijnen.

Lichamelijk was het voor mij het juiste tijdstip. Natuurlijk speelt het wel door je hoofd dat het niet goed kan gaan, maar als je niets doet, gebeurt er ook niets. Ik heb hem echt moeten overhalen. En toen we er eenmaal voor gingen, was het voor de rest een kwestie van vertrouwen op de krachten van boven”, zegt vader Gerard.

Vele gesprekken en onderzoeken later gingen vader en zoon op 18 oktober onder het mes. “Ik werd ’s ochtends vroeg geholpen. Mijn nier werd eruit gehaald en in een koelcel gelegd. Vervolgens gingen ze met Gernand aan de gang. Dat was voor ons beiden een bijzondere dag”, kijkt Gerard terug. “We lagen op verschillende afdelingen en hebben elkaar voor de operatie nog even kort aan de telefoon gesproken. Na de operatie duurde het drie dagen voordat we beiden zover waren opgeknapt, dat we elkaar konden bezoeken. Dat was een heel mooi moment.”

De eerste tien dagen waren spannend voor de familie Van der Vechte, want als de nieren binnen die periode zouden worden afgestoten, zou alles voor niets geweest zijn. Gelukkig ging alles goed en konden vader en zoon na verloop van tijd naar huis. Alles nog steeds goed. De wonden zijn geheeld en beiden kunnen verder met hun leven.

Tot Gernand’s opluchting is de onderlinge relatie niet veranderd. “Je bent iets alerter op elkaar, want je weet van de ander dat hij zichzelf niet teveel mag vermoeien, verder is er niet veranderd”, vindt vader Gerard. “Je moet er niet teveel bij blijven stilstaan. In het ziekenhuis zeiden ze: zie je nieuwe nier als een cadeau. Je hebt deze nier gekregen en nu is hij helemaal van jou. Zo probeer ik het ook te zien”, zegt zoon Gernand. Volgens zijn vader is dit het grootste geschenk dat je een kind kan geven. “Ik zou het zo weer doen”, zegt hij stellig.

Moeder Annie heeft het er voorlopig nog wel even druk mee. Want wie pas een transplantatie achter de rug heeft, moet erg opletten met kalium, natrium en bacteriën. “Vooral het kaliumgehalte steekt erg nauw. Als dat te hoog of te laag is, krijg je hartproblemen. Gelukkig heb ik een kookboekje meegekregen uit het ziekenhuis waar precies in staat hoeveel kalium er in welk product zit”, vertelt ze.

“Bacteriën zijn ook levensgevaarlijk. Zodra voedsel of drinken langer dan twee uur is blootgesteld aan de lucht, mag Gernand het al niet meer eten. Dus gebruiken we zoveel mogelijk voorverpakte producten: kleine pakjes drinken, cupjes boter, jam, koffiemelk enzovoorts. Laatst zei een vriendin dat ze vond dat ik er wel erg veel werk aan besteedde, maar dat is toch logisch. Ik heb alles over voor de gezondheid van mijn zoon.”

Lees ook

Lifeline van Serious Request onthaald in Ommen

OMMEN – De dj’s van 3FM zijn maandag onthaald in Ommen. Ze trekken met hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.