Home / archiefcentraal / burgemeester noten is bovenal dorpsmens

burgemeester noten is bovenal dorpsmens

Werkervaring

Han Noten is lid van de Partij van de Arbeid en sinds 2003 PvdA-fractievoorzitter in de Eerste Kamer. Daarvoor was hij vakbondsbestuurder van de FNV, zat hij onder meer in de directie van Centraal Beheer (Achmea) en Avero Pensioen en was hij directeur personeelsbeleid bij de NS.

Noten werd op 20 februari 1958 geboren in het Limburgse Swalmen en is daar ook opgegroeid. Zijn middelbare school opleiding volgde hij aan het Bisschoppelijk College te Roermond. Hij studeerde vervolgens Arbeid en Organisatiepsychologie te Nijmegen.

Na zijn opleiding werkte hij bij de vakbeweging (Industriebond FNV en Dienstenbond FNV). Van 1995 tot 2000 werkte Noten als manager Pensioenen bij Centraal Beheer en sinds 1996 was hij adjunctdirecteur bij Achmea Inkomensverzekeringen. Vervolgens was hij lid van de hoofddirectie van Start. Daarna was hij van 2001 tot 2004 lid van de directie van NS Reizigers.

Een combinatie van overzicht en avontuur

“Niemand zit te wachten op de grote Noten. Mijn opdracht is ervoor te zorgen dat besluiten op een goede manier worden genomen en op een goede manier worden uitgevoerd.”

“Ik woon in het dorp, ik ken het en ik hou ervan, maar ik ben niet van het dorp. Ik ben hier nog steeds een vreemdeling. Een buitenstaander zonder geschiedenis”, zegt Han Noten. “Wat dat betreft is de nieuwe burgemeester van Dalfsen is een onbeschreven blad.”

In de twaalf jaar die Noten nu al in Dalfsen woont, heeft hij er tot nu toe weinig banden opgebouwd. Als zelfstandig ondernemer met opdrachtgevers door het hele land plus het PvdA-fractievoorzitterschap binnen de Eerste Kamer, maakt hij lange dagen en ziet Dalfsen alleen in het weekend bij daglicht. “Ik denk dat de mensen in het dorp mijn vrouw beter kennen dan mij, want zij is hier heel actief en helemaal ingeburgerd. Zelf heb ik daar in de afgelopen jaren weinig tijd voor gehad, omdat ik altijd erg druk was met mijn werk. Vijf dagen per week vertrek met de trein van 8 uur ‘s ochtends ben zelden voor 23 uur terug.

Op zaterdag heb ik vaak elders in het land of ik ben druk met boodschappen, dingen in huis en de kinderen. Op zondag ben ik meestal aan het werk, want er is altijd wel iets om door te lezen of af te handelen”, vertelt hij. “Kortom, ik heb het de afgelopen jaren zo druk gehad, dat ik er simpelweg niet aan toe ben gekomen om iets te doen in het verenigingsleven of wat dan ook. Dat betekent dus dat Dalfsen en ik in zekere zin vreemden zijn voor elkaar.”

Overzichtelijk

Misschien is het daardoor wel gemakkelijker om de rol van primus inter pares van zijn dorpsgenoten op te nemen? “Dat zou kunnen”, knikt hij. “Zelf ben ik opgegroeid in Swalmen, net als mij vader, grootvader en overgrootvader. Het halve dorp is familie en de andere helft kent je geschiedenis. In dat geval is het waarschijnlijk lastiger om dan opeens burgemeester te worden. Hoe dan ook, ik vind het enig dat ik deze kans hier krijg.

Ik ben echt een dorpsman en ik hou van overzichtelijke gemeenschappen, waar je de kassajuf kent, de school van je kinderen dichtbij is en waar je de sportvelden kent. Zo avontuurlijk als ik in mijn werk ben, zo overzichtelijk ben ik privé. Sterker nog, als er hier thuis een stoel of een bank verzet wordt, ben ik drie dagen van slag”, lacht hij. Zijn hobby’s vormen een duidelijke tegenhanger tot de hectiek van zijn dagelijkse werk.

Het liefst brengt hij zijn vrije dagen door op zijn twintig meter lange tjalk, lekker lezend en genietend van het gezelschap van zijn vrouw en drie zoons van 20, 17 en 15. “De jongens willen tegenwoordig niet altijd meer mee, dus varen mijn vrouw ik tegenwoordig vaak met ons tweeën. We varen voornamelijk op de Wadden en komen soms twee weken gewoon niet aan wal. Bij eb vallen we droog en lopen dan wat rond op de bodem van de zee. Dan plukken we oesters en mosselen voor onze maaltijden en als het na een paar uur weer hoog water wordt, dan gaan we weer drijven. Heerlijk vind ik dat.”

Een andere liefhebberij is muziek. Waar hij in zijn jonge jaren zelf de trompet en trekzak speelde, houdt hij het nu meer op het beluisteren ervan. Aan de muur van zijn werkkamer hangt een partituur van zijn grote voorbeeld, de Limburgse zanger Gé Reinders. “Ik heb veel muziek uit Limburg en luister graag naar bands als Rowen Heze, maar Gé Reinders spant voor mij wel de kroon. Ik ken hem uit mijn jeugd, hij zat een paar klassen hoger dan ik en was toen altijd al bezig met muziek. Toen ik nog jong was, ging hij naar Amerika en nam daar een nummer op met Rita Coolidge, dat vonden wij natuurlijk allemaal geweldig. Jaren later kwam hij terug zingt sindsdien in het Limburgs, prachtig.”

Job Cohen

Het is inmiddels bekend dat Noten naast zijn burgemeesterschap zijn functie als Eerste Kamerlid gewoon door wil zetten. Dat moet volgens hem gemakkelijk kunnen. “Eerste Kamerlidmaatschap is een nevenfunctie van één dag per week. Je hebt overzichtelijke taken, je werkt aan dossiers en hebt dus heel duidelijk een begin, een midden en een eind. Het is leuk en interessant werk, maar je kan er niet van leven. Dat vind ik meteen ook het voordeel van het Eerste Kamerlidmaatschap, dat je er iets anders naast moet doen. Door er gewoon bij te werken, blijf je scherp en kom je volop in contact met de samenleving. Die ervaring neem je vervolgens weer mee naar de Kamer. Ik denk ook dat het goed is dat ik de Eerste Kamer erbij blijf doen.

Dalfsen is prachtig, maar er is meer dan dat. Af en toe over de grenzen kijken is goed. Dat houdt je jong en fris.” Het fractievoorzitterschap dat Noten sinds 2003 vervulde legt hij wel neer, want dat is qua tijd minder goed te combineren. “Het fractievoorzitterschap is veel meer een politieke functie, waarbij je bij iedere crisis en elk conflict wordt gebeld. In die hoedanigheid was ik niet alleen op dinsdag aanwezig, maar ook op andere dagen bij allerlei overlegsituaties met de bewindslieden. Dat heb ik acht jaar gedaan en toen was het op. Toch heb ik nog wel even getwijfeld of ik door zou gaan. De reden daarvoor was de komst van Job Cohen, een ontzettend leuke collega met een verfrissende kijk op de dingen. Maar toen ik op Prinsjesdag naast hem zat en me realiseerde dat hij al de vijfde collega-fractievoorzitter was met wie ik de troonrede beluisterde, wist ik dat het tijd werd om afscheid te nemen en eens te kijken of ik ook nog iets anders kan.”

Voorzitterschap

De sollicitatieprocedure duurde al met al een half jaar. Noten wist dat er veel kandidaten waren en maakte zich tot een week voor de uitslag weinig illusies dat hij uitverkoren zou worden. “Het was een hele zorgvuldige procedure, waarbij ik fors aan de tand ben gevoeld. Voor mijn gevoel heb ik echt mijn best hem moeten doen. Pas toen we met een paar kandidaten overbleven, realiseerde ik me dat ik een klein kansje had.” Een opleiding voor het burgemeesterschap bestaat niet, dus hoe hij alles precies gaat aanpakken is voor hemzelf net zo spannend als voor de rest van het dorp.

Als beroepsbestuurder heeft hij in de afgelopen decennia in ieder geval veel ervaring op gedaan in allerlei vormen van voorzitterschap. Hij verwacht dat het besturen van een dorp in grote lijnen hetzelfde zal zijn als het besturen van een organisatie of bedrijf. “Iedereen vraagt me maar steeds of dit niet terug is naar af, en wat nu groter voelt, Den Haag of Dalfsen. Daar gaat het helemaal niet om. Of je het nu hebt over een bedrijf, een land of een dorp, als het je lukt om mensen op een prettige manier te laten samenwerken, heb je het goed gedaan. Als je als voorzitter heel veel vindt en heel veel wilt, dan gaat dat niet lukken, want dan ben je teveel met jezelf bezig.

De kunst van een goed voorzitterschap is om te luisteren naar wat iedereen wil en wat andere bindt. Je moet kunnen verstaan wat je kunt realiseren en niet met je eigen grote ego binnendenderen. Niemand zit te wachten op de grote Noten. Mijn opdracht is ervoor te zorgen dat besluiten op een goede manier worden genomen en op een goede manier worden uitgevoerd. Voor mij is Dalfsen een nieuwe uitdaging.” Hij verheugt zich ook op de publieke functie die aan zijn taak verbonden is. “Het lintjes doorknippen en het op bezoek gaan bij 100-jarigen of 60-jarige huwelijken lijkt me geweldig. Dat zijn de momenten waarop je in contact komt met allerlei soorten mensen en daarvan leer je veel. Ik werk straks ook in regionale verbanden, dat lijkt me ook erg leuk.

Maar uiteraard wil ik ook alle stukken tot in de puntjes kennen, want ik vind het belangrijk dat ik weet waarover ik praat.”

Lees ook

Statenlid Claudi Groot Koerkamp (GroenLinks) uit Wijhe stapt op

WIJHE – Statenlid Claudi Groot Koerkamp van GroenLinks heeft besloten te stoppen met haar werk …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.