Uit Hei en Dennen: Kersttijd

Kijkt u terug op harmonieuze mooie kerstdagen? De deadline voor deze column is 22 december, dus ik kan niet vertellen over onze belevenissen met Kerst. In Ommen en Dalfsen is de feestverlichting uitbundig en vrolijk. Overal zien we kerstbomen met flonkerende lampjes. Het feest van het licht hè! 

We vieren de geboorte van Jezus, de verlosser, zoon van God, geboren uit de maagd Maria. Wat die fraai versierde kerstboom hiermee te maken heeft? Dan past de stal met ezel en os, Maria en Jozef met hun kindje Jezus in de kribbe, beter bij de Kerstgedachte. Katholieke mensen hadden in die tijd een kerststalletje, anderen een kerstboom. Tegenwoordig met beiden. Wij zijn met z’n allen dichter bij elkaar gekomen. Volgens mij ook meer passend bij het christelijke gedachtengoed. De Kersttijd maakt ons vrolijk en wat eensgezinder. We kopen kadootjes voor elkaar en leggen die onder de kerstboom.

En dan komt onherroepelijk de vraag “wat doen we met moeder tijdens de kerstdagen?” Zit zij alleen in haar seniorenwoning naar de tv te kijken of met een groepje grijze bejaarden te ganzenborden? Rekent ze stilletjes toch op een taxi die haar ophaalt om met dochter of zoon te dineren? Of is ze, net als Hendrik Groen, met een gezellige groep 80 plussers aan het fonduen?

Ik denk nog vaak aan de mooie kerstavonden van de lagere school in Nieuwe Brug. Lopend met ouders, jongere broers en zusjes in het donker naar school. Vanuit Giethmen, via een boswegje, weilanden en de Reggedijk. Binnenkomen in de warme school met het geroezemoes van opgetogen kinderen. Meester Wensink had een grote kerstboom met kaarsjes, slingers en ballen geplaatst. Lekker met papa en mama wachten op de aanvang van het feest.

Er werd chocolademelk geschonken en dan begon meester met het kerstverhaal. Er werd gezongen door ouders en kinderen uit “Kun je nog zingen, zing dan mee”. Na nog een kop chocolademelk en een pennywafel overhandigde meester ons een mooi boek. Vaak met een christelijke boodschap. We kregen nog een sinasappel en wat snoep en eindigden met een psalm dat door de ouders werd gezongen. Ik geloof een vaste burcht is onze God. Het was een openbare school, maar er werd wel degelijk rekening gehouden met de vele gelovigen. En dan naar huis, met sterren fonkelend aan de hemel en je mooie boek, waar je lekker de volgende dag in kon lezen. Immens geluk in 1950.

Antoinette

|Doorsturen

Uw reactie


Onze krant


Volg ons op Facebook


Volg ons op Twitter




Vechtdal Centraal wordt gehost door:
EG COMPUTER SPECIALISTEN

Agenda

Weer