Uit Hei en Dennen: Zwollywood

Vanmiddag winkelde ik met leuke lagere school vriendin in Zwolle. Auto geparkeerd in de prijzige parkeergarage vlakbij de Diezerstraat. Op onze leeftijd willen we niet meer bepakt en beladen naar een verre parkeerplek strompelen. Hadden we een missie? Niet echt. Dus waarom wij dan de eerste de beste fraaie schoenenwinkel in marcheerden?

Gewoon inventariseren wat zou kunnen passen bij nog aan te schaffen winterkleding. Zolang we slechts onze schoenen hoeven uit te trekken gaat het nog. Kleding is lastig want moet over hoofd en heupen. O, die afgrijselijke grote spiegels in de modezaken. Wat vanmorgen in de badkamer met zacht belichte spiegel tot de taille, er nog best aardig uitzag, wordt in de grote winkelspiegels wreed en breed tentoon gesteld. Wat zat mijn broek monsterlijk en bleek mijn aardige truitje ineens gekrompen om m’n uitdijende leest te knellen. En dan ben je nog maar aan het begin van de winkelstraat!

Nu naar de prachtige verrukkelijk geurende winkel, waar de meest exclusieve interieur accessoires te vinden zijn. Een weelde aan spulletjes in zachte lieflijke kleuren. Alles voor bad- bed, huiskamer en keuken. Het is er nooit druk, waardoor wij steeds weer versteld staan, dat de winkel er nog is. Zo exquis, romantisch en verrukkelijk geurend. De mannen staan in no time weer buiten, omdat ze week worden door kleur en geur. Wij kochten allerlei hebbedingetjes, hadden we ze nodig? Tuurlijk niet, maar het leven wordt gewoon een stukje mooier en lieflijker als geuren en kleuren met elkaar overeenstemmen.

Even naar de exclusieve tassenwinkel. Jammer dat bij de verkoopsters geen enkele vorm van humor te bespeuren valt. Ze nemen zich nl uiterst serieus en voelen zich persoonlijk aangesproken als we de tassen wat kritisch bekijken. We kregen wel trek in iets lekkers, maar waar kunnen oudere dames nog gezellig knus lunchen. Niet in de hele moderne zaken, waar eten met mes en vork als volkomen misplaatst en achterlijk wordt gezien en je dus twee hompen brood met vlees en augurk uit een zakje moet eten. Dan maar in een groot eetpaleis op de Melkmarkt, waar vroeger de Harmonie huisde. Best heel erg veranderd. Veel jongeren, met af en toe een verdwaald bejaard stel er tussen. De bediening bleek perfect en de lunch verrukkelijk. Moe van het winkelen besloten we terug te lopen naar de parkeerplek. In slakkentempo reden we Ommenwaarts. Bij de Vechtbrug tien minuten moeten wachten. Puike constructie?!

Antoinette

|Doorsturen

Uw reactie