Uit Hei en Dennen: De hel

Dat was mooi nieuws zeg. Paus Franciscus zei onlangs dat de hel niet bestaat, althans niet voor katholieken. Dus er is geen plaats waar de zielen van zondaars eeuwig moeten lijden. Kijk, dat geeft verlichting voor de roomse ziel. Maar wat moeten de hervormde mensen daar van denken?

Het Vaticaan bepaalde: "Atheïsten gaan wèl naar de hel". Maar, zei Paus Johannis de 23ste, de hel is leeg, maar bestaat wèl. Dus ook voor de protestanten, toch? Maar met onze diverse richtingen in ons Gods' geloof wordt het toch wel heel ingewikkeld. Je hebt ook het "ietsïsme", dus dat er iets bestaat na de dood, maar wat het is weet men niet en waar dat iets is al evenmin.

We hebben de paasdagen achter de rug, vele mensen luisterden met ontzag en geduld naar de Mattheus Passie in kerken en concertzalen. We zagen het donderdagavond op t.v. en ook ik heb met grote bewondering deze uitzending bekeken. Indrukwekkend en meeslepend. Je kent de afloop van het Bijbelse verhaal, en toch... iedere keer ontroert het me enorm.

Tegen beter weten in bedenk ik dan een ander einde, Jezus wordt niet verraden want dat kan eenvoudig niet. Een goed mens, die de zonden van ons allemaal op zich neemt, die laat je toch niet sterven. De ontzetting bij het sterven van Jezus, terwijl de moordenaar Barrabas mag blijven leven. Bij het laatste lied van de Mattheus Passie "Wir setzen uns mit Tränen nieder", kan ik het echt niet droog houden. De ontzetting dat Jezus moest sterven. De wederopstanding na drie dagen gaat mijn verstand te boven. Op Hemelvaartsdag vieren wij zijn opstijging naar de hemel, naar zijn hemelse Vader. Die arme Maria en Jozef blijven achter.

In vele delen in de wereld zijn de christelijke gelovigen in de minderheid. Kijk hoe we, ook in ons land, mensen met een totaal andere geloofsrichting hebben opgenomen. Met hun gewenste gebedshuizen, gebruiken en feestdagen. Het is een groot goed, dat we over het algemeen in staat zijn ieders geloof te respecteren. Wij verlangen dat respect uiteraard ook van de nieuwe Nederlanders . Het is niet eens zo lang geleden, dat hervormde- gereformeerde en katholieke mensen niet met elkaar mochten trouwen. "Twee geloven op één kussen, daar rust de duivel tussen". Interessant dat de laatste 50 jaar een enorme mildheid over ons is gekomen. Respect voor ieders' geloof en in vrede en liefde met elkaar omgaan.

Antoinette

|Doorsturen

Uw reactie