Uit Hei en Dennen: Averij

Bij dit woord denk je onmiddellijk aan een schip dat op de klippen is gelopen, maar o, wat kan een mens zelf averij aanrichten zeg. Ik ben er een kei in. Onbedoeld hoor, ik denk ‘s morgens echt niet “wie ga ik vandaag eens kwetsen en/of beledigen”? Maar mijn gedachten en woorden gaan snel, te snel soms. In een gesprek kun je nog iets gladstrijken, maar ojee als het op schrift staat.

Ik schrijf vaak en veel op Facebook, gewoon omdat ik het een puik medium vind om met je fb vrienden de dag door te nemen. Het zijn er inmiddels nog al wat, waaronder ook lieve familieleden. Af en toe meen ik hen iets extra vriendelijks of boeiends te posten. Gewoon omdat ik dan enthousiast ben over een bepaalde gebeurtenis.

O, wat kan dat totaal anders worden opgevat. Ik kwink me een slag in de rondte. En heel af en toe zit ik er finaal naast. Mondeling kun je nog wat goedpraten, zo heb ik het niet bedoeld, sorry. Maar zo’n gesprek wordt uit ervaring oeverloos, eindigend met een vergevende snik of een lange vete.

Deze week lukte het me een bepaalde goedbedoelde positieve opmerking in iemands verkeerde keelgat te gieten. Niet gewoon een slokje, maar een heel vat. Het voelt als misselijkheid als me dat overkomt. Zal ik gaan emigreren? Hoe maak ik dit weer goed? Mijn eerste gedachte is vaak nog geërgerd, want ik sta immers bekend om mijn tactvolle manier van spreken en schrijven, denk ik zelf hè. Ik ben op m’n slechtst als ik dierbaren kwets. Hoe krijg ik dit weer in orde?

Diep door het stof gaan, uitleggen dat het zo niet was bedoeld, excuses vragen etc. Ook als ik mijn opmerking helemaal niet negatief acht, het moet de wereld uit. Kan ik dus alleen zelf doen. Een laffe bos bloemen of een doos bonbons sturen, met een voorgeschreven excuus? Zo wil ik mij er niet van af maken. Ik schreef een “spietmiezo”mailtje, waarna ik geconfronteerd werd met een lang epistel aan verwijten. Mijn eerste en tweede opwelling laat ik voorbij gaan. Ik wil immers vrede sluiten. Na mijn 2e spijtbetoog reageert familielid iets minder boos cq verdrietig. Dus er moet nog meer berouw getoond worden. Ik ben flexibel en voeg nog een aantal welgemeende spijtbetuigingen toe. Gelukkig, familielid heeft nu een mildere toon. Diep dankbaar reageer ik, nog steeds zeer schuldbewust!

Antoinette

|Doorsturen

Uw reactie