Uit Hei en Dennen: Angsten

Het zat mij deze week niet mee. Jammer dat ik zo paniekerig en angstig wordt bij pijn, die ik niet onmiddellijk kan definiëren. Dan heb ik direct iets vreselijks met dodelijke afloop. Zo had ik het donderdag jl. aan mijn hart. De dood naderde........ Het moet toch een keer hè. Maar niet NU. 

Hoewel, wat heb ik nog zo nodig allemaal te doen in deze wereld? De kinderen en kleinkinderen zijn gezond, goed behuisd, fijne werkplek, leuke echtgenoot...........die hebben mij niet meer echt nodig. En ja, dan is er natuurlijk mijn eigen lieve Gerrit, die dan alleen achter blijft. Daar heb ik maar heel even aan gedacht, want ik vermoed dat hij een butler moet aanstellen om alle aanbellende dames van zich af te houden. Misschien mag de butler een voorselectie maken, dat scheelt in het kennismakingsleed. Want wat zoekt hij na MIJ??? Dat zal nog niet meevallen. Hij kijkt zelden naar andere vrouwen, veel te druk met het vergaderen en het vervullen van noodzakelijke missies. Dan moet ik het maar vast voorbereiden, dat is toch het minste dat ik (nog) voor hem kan doen.

Het zou mooi zijn als ze niet al te veel van hem verlangt in de vorm van “bioscoop of theater bezoeken, een reis per bus door zuidelijke landen, de tuin doen, ‘s avonds een gezellige film bekijken, boeken bespreken, klassieke muziek beluisteren, wandelen, bij kaarslicht lang natafelen”, want echt, dat zit er allemaal niet in dames. U moet uw eigen vertier verzorgen en ik vind ook dat dat zo hoort. Zo kan ik al die jaren mijn vrijwilligerswerk blijven onderhouden, met vriendinnen wandelen of uitgaan, lezen, muziek beluisteren, kortom wij zijn samen en kunnen elkaar ook goed vrij laten.

Maar, wat was er met mij gebeurd hè? Mijn hart was op hol, hals, borst en rug verkrampt en pijnlijk, kortom een duidelijke aanval op mijn razende hart. Gelukkig kon ik de volgende ochtend naar de plaatsvervangende arts, zal je net zien, is mijn eigen vertrouwde huisarts er niet. Ik mocht niet zelf rijden, dus zat ik wat sullig naast Gerrit. De huisarts in opleiding nam me mee, zo’n bijna 73 jarige vrouw, net een kolfje naar de hand van de jonge arts in opleiding. Ach, de bloeddrukmeter zat niet goed, even opnieuw. Pols raasde driftig, waarna borst en rug werden beluisterd met een stethoscoop. Volgende week checken met eigen vertrouwde huisarts, Deo Volente.

Antoinette

|Doorsturen

Uw reactie