Rick: Vinyl

BBBBQV-middag. Dat had ik afgelopen zaterdag met mijn vriendjes. Het was alweer de derde editie van de bokbier, barbecue en vinyl-middag. Voor de duidelijkheid: we drinken dan bokbiertjes, eten een stukje vlees en zetten een plaatje op. Mannendingen.

De eerste twee edities ging de meeste aandacht naar de bokbieren. We maakten er een sport van om de meest bijzondere exemplaren op tafel te krijgen. Zo kwam vriend R twee jaar geleden met een zelfgebrouwen exemplaar op de proppen. Het flesje scheen al jaren in de kelder te staan en smaakte dan ook naar dooie rat. Vriend M had toen al een half flesje op en overleefde het maar nipt.

Dit jaar stond het bier in de schaduw van het vinyl. Ineens schijnt iedereen thuis een platenspeler te hebben en alle muziek wordt weer uitgebracht op een langspeelplaat. Persoonlijk vind ik het makkelijker om Spotify aan te zetten, maar mijn vrienden worden dolgelukkig van de elpee. Iets met nostalgie en romantiek geloof ik. Ook vinden hun vriendinnen de pick-up leuk staan in het hoekje van de kamer.

Ik heb zelf vroeger twee elpees gehad. Eentje van Urbanus en eentje van André van Duin. Ik kan me alleen niet herinneren dat ik ze ooit gedraaid heb. Al vrij snel in mijn jeugd kwam de cd opzetten en toen vond ik de elpee maar lastig. Bovendien had mijn vader er honderden en als je ouders het mooi vinden, kies je als puber liever voor iets anders.

Bij de laatste verhuizing heb ik mijn hele cd-verzameling weggekieperd. Ooit betaalde ik € 44,95 voor Yabbadabbadance in de cd-winkel van Frits Willemsen in Raalte, maar als je een cd nooit meer draait, is het niet meer dan een onderzettertje. Nu maar hopen dat de compact disc nooit meer hip wordt. Al sluit ik een BBBBQCD-middag in de toekomst niet uit.

|Doorsturen

Uw reactie