Rick: Normaal eten

Food is hot. En daarmee bedoel ik niet dat eten heet is, maar dat het helemaal hip is om met eten bezig te zijn. We combineren er met ons allen flink op los. Van patat met chocoladesaus tot moedermelksorbets, van gekleurd brood tot banaan op de barbecue. Ik kon natuurlijk niet achterblijven.

Van nature ben ik geen keukenprins. Je hebt mensen die je rustig vijf willekeurige ingrediënten kunt geven en ze toveren er iets verrukkelijks van. Mij kun je ook vijf willekeurige ingrediënten geven, maar na twee uur vloeken in de keuken gaat alles de vuilnisbak in en halen we patat.
Ik ben dan ook dol op pakjes waar achterop precies staat wat ik moet doen. Zinnen als: 'voeg nu 350 ml water toe', dat is echt mijn ding. Maar ja, die foodtrend zat me op te fokken. Als iedereen met eten bezig is, waarom zou ik dat dan niet kunnen? Dus toen de kinderen afgelopen weekend vroegen wat we aten, zei ik doodleuk: Linguine pangrattato.

Ik probeerde het zo achteloos mogelijk te zeggen. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Linguine pangrattato. Maar ik heb mijn kinderen nog nooit zo bedenkelijk zien kijken. Toch had ik vertrouwen in mezelf. Alle ingrediënten lagen klaar op het aanrecht. Panko, rozemarijn, zelfs een stuk Pecorino-kaas. Koken, hoe moeilijk kan het zijn.

'Als het net zo lekker is, als het eruit ziet, krijg je een tien', zij mijn vrouw toen ik glimmend van trots de borden op tafel zette. Helaas kreeg ik na de eerste hap van mijn dochter een twee. Mijn zoon gaf me nog een zes, maar dat was er eentje uit medelijden. En ik moest beloven dat we morgen weer normaal zouden eten.

|Doorsturen

Uw reactie