Rick: Lawaai

Altijd als ik vroeger naar Nils Holgersson zat te kijken, moest mijn moeder zo nodig stofzuigen. Zo heb ik nooit kunnen horen wat Smirre de vos tegen Nils zei voordat hij achter de ganzen aan ging. De tv op pauze zetten kon nog niet. En stofzuigen had altijd voorrang.

Een hels kabaal was het. Als mijn moeder het hele huis had gedaan, hadden mijn zusje en ik drie dagen een ondraaglijke piep in onze oren. Alles maakte vroeger trouwens meer lawaai. Ik had een printer op mijn slaapkamer, maar die mocht ik 's avonds niet gebruiken. Dan werd de baby van de buren wakker.

Dertig jaar later maakt Brussel een einde aan lawaaiapparaten. Vanaf deze maand mogen stofzuigers geen lawaai meer maken. Maximaal tachtig decibel. Ook grasmaaiers, airconditioners en verwarmingstoestellen zijn aan regels gebonden. Keukenmachines staan niet op de lijst. Onze smoothie-maker gaat regelmatig door de geluidsbarrière, maar blijkbaar mag het allemaal.

Zelfs het irritantste apparaat van de eeuw mag zijn gang blijven gaan. Grasmaaiers moeten stil zijn, maar met een bladblazer mag je herrie blijven maken zoveel je wil. Vreemde willekeur vanuit Brussel, ongetwijfeld bedacht door een beleidsman die net een bladblazer in de bouwmarkt had gekocht.

Binnenkort ga ik mijn ouders verrassen. Het wordt weer herfst, dus er ligt vast weer genoeg blad in de tuin. Ik huur een bladblazer en ga tijdens het acht uur journaal alle blaadjes uit het gras blazen. Gewoon omdat het kan. En misschien ook een beetje omdat ik vroeger Nils Holgersson ook niet mocht horen.

|Doorsturen

Uw reactie