Karin: Liefdesverdriet

Samen met mijn dochter laat ik de hond uit. We hebben het over van alles en nog wat en zo komt het ook op haar vriendje en de verkering die ze al twee jaar met hem heeft. Ik zeg haar dat ik er best gemengde gevoelens bij heb.

Niet om de jongen, maar wel om het feit dat ze nog maar zestien is en al vanaf haar veertiende in een relatie zit. Ik verwacht dat ik een woede-uitbarsting krijg, maar die komt er niet. Ze geeft aan dat ze soms ook zelf het gevoel heeft dat ze best belemmerd wordt en dat ze vrij wil zijn. Bovendien hebben ze best vaak 'gezeik'.

Het weekend erna is ze al niet zo enthousiast wanneer ze terugkomt van hem en die zondag barst de bom: ze hebben weer ruzie en ze geeft aan dit niet meer te willen.

Wij zijn op dat moment niet thuis, maar ik krijg een app van haar vriendje dat het uit is en dat hij erg verdrietig is. Hij heeft me als een tweede moeder beschouwd en wil ons bedanken voor onze gastvrijheid. Slik..

En zo heeft dochter haar eerste liefdesverdriet, want alhoewel zij zelf niet meer wil doet het natuurlijk verdriet wanneer je een ander pijn doet. Er volgen nog vele appjes en ze overhandigt hem de spullen die hij nog bij ons heeft liggen ergens die week en dan is het klaar.

Mijn gedachten gaan terug naar mijn eerste liefdesverdriet. Dat was pas toen ik in de twintig was, want voor die tijd was ik degene die de relaties verbrak. Vaak was ik iemand na een paar weken alweer zat en maakte het dan uit. Of ik had opeens oog voor wat er nog meer aan mannelijk schoons rondliep en dat was dan vaak het teken dat het niet goed zat.

Maar wat hakt dat erin, wanneer je gek bent van iemand. En ook al weet je dat het beter is wanneer de relatie verbroken wordt, het blijft lastig. Ik had bijna drie jaar een relatie met iemand die vanwege zijn geloof geen match was (dat vond zijn familie althans) en die ik achteraf helemaal niet bleek te kennen. Als het dan over en uit is, voel je je afgedankt en alleen. Hoe vaak heb ik geen gevoelige muziek opgezet, met zoetsappige teksten, om lekker bij te janken. Maar: erover praten, leuke dingen doen met vriendinnen, je zinnen verzetten helpt echt! Zo hebben dochter en ik twee dagen weg gepland en gaat ze nu wat vaker mee wanneer wij ergens heengaan; ook wel weer erg gezellig.

Ach, en ik ben ervan overtuigd dat ze binnen no time weer een leuk vriendje heeft, maar laat ze eerst maar eens rustig aan doen en genieten van haar vrijheid. Ze kan immers nog lang genoeg gebonden zijn!

Karin

 

|Doorsturen

Louis

2018-06-16 15:19:37

Leuke columns Karin

Uw reactie